
-
Andrzej Paczkowski zmarł w wieku 87 lat. o jego śmierci poinformował prof. Antoni Dudek.
-
Był wybitnym historykiem, wykładowcą akademickim i opozycjonistą w okresie PRL.
-
Prof. Paczkowski był autorem licznych prac naukowych o powojennej historii Polski oraz członkiem wielu prestiżowych rad i instytucji.
-
Więcej ważnych informacji znajdziesz na stronie głównej Interii
Andrzej Paczkowski urodził się 1 października 1938 roku w Krasnymstawie. W 1960 r. ukończył studia na Wydziale Historycznym UW. W 1966 r. obronił doktorat, a dziewięć lat później habilitował się.
Do 1974 r. był zatrudniony w Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. W latach 1975-1980 pracował w Bibliotece Narodowej, a w latach 1980-1990 w Instytucie Historii PAN. W 1991 r. otrzymał tytuł naukowy profesora. Był także wykładowcą w stołecznym Collegium Civitas.
Andrzej Paczkowski był działaczem opozycyjnym w PRL
W latach PRL był działaczem opozycji demokratycznej. W roku 1980 został członkiem „Solidarności” i rozpoczął działalność w Komisji Zakładowej przy Instytucie Historii PAN. W 1981 r. zaangażował się także w wykłady we Wszechnicy Robotniczej przy Zarządzie Regionu Mazowsze. W tamtym okresie przyczynił się również do powstania deklaracji ideowej Klubów Rzeczpospolitej Samorządnej „Wolność-Sprawiedliwość-Niepodległość”.
Współpracował z organem prasowym Regionu Mazowsze „Niezależność”, biuletynem „Informacja Solidarności”, „Tygodnikiem Wojennym”, kwartalnikiem „Krytyka”, dwutygodnikiem „KOS”, a także był redaktorem merytorycznym w niezależnym Wydawnictwie „In Plus”. W 1983 r. współtworzył również „Archiwum Solidarności”. W latach 1983-89 uczestniczył w pracach podziemnego Społecznego Komitetu Nauki. W latach 80. często przywoził z zagranicy wydawnictwa i fundusze dla organizacji podziemnych.
Nie żyje profesor Andrzej Paczkowski. Miał 87 lat
W 1999 r. został powołany w skład Kolegium Instytutu Pamięci Narodowej. W 2002 r. zasiadł w Radzie Konsultacyjnej Centrum Monitoringu Wolności Prasy Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, W 2013 r. został powołany w skład Rady Muzeum Historii Żydów Polskich Polin w Warszawie.
Był także laureatem wielu stypendiów międzynarodowych m.in. w Wiedniu, Waszyngtonie i w Oslo oraz licznych wyróżnień m.in. Nagrody Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz Nagrody Publicystycznej im. Juliusza Mieroszewskiego przyznawanej przez paryską „Kulturę”.
W 1980 r. został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 2000 r. Krzyżem Kawalerskim, a w 2011 r. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2005 r. otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Prywatnie przez lata uprawiał aktywnie taternictwo. W latach 1960-74 należał do Zarządu Głównego Klubu Wysokogórskiego, zaś w okresie od 1974 do 1995 r. pełnił funkcję prezesa Polskiego Związku Alpinizmu, zaś w latach 1988-1991 był wiceprezesem Międzynarodowej Unii Organizacji Alpinistycznych.
Prof. Paczkowski był autorem wielu prac naukowych dotyczących powojennej historii Polski. Historyk zmarł w sobotę, 3 stycznia, w wieku 87 lat. O jego śmierci poinformował PAP prof. Antoni Dudek.
Na wieść o śmierci prof. Paczkowskiego historyk, publicysta, obecnie szef BBN Sławomir Cenckiewicz napisał na platformie X: „Żegnaj Profesorze! Dziękuję za każdą książkę, konferencję, list i dyskusję”.
-
Zmarł architekt Frank Gehry. Zaprojektował słynne muzeum w Bilbao
-
Magda Umer nie żyje. Piosenkarka i poetka miała 76 lat

