Spis treści:
-
Ptaki, które pokonują tysiące kilometrów w drodze do Polski
-
Główne szlaki migracji ptaków
-
Jak ptaki trafiają do tego samego gniazda?
Ptaki, które pokonują tysiące kilometrów w drodze do Polski
W marcu zima powoli zaczyna ustępować, a pogoda staje się coraz bardziej wiosenna. Oznacza to, że do Polski decydują się powrócić migrujące gatunki ptaków, które okres siarczystych mrozów spędzały w znacznie cieplejszych krajach leżących nie tylko w zachodniej i południowej części Europy, ale również Afryce czy Azji Południowej.
Mowa tutaj między innymi o bocianach białych, które do Polski przylatują jako jedne z pierwszych (zazwyczaj na przełomie lutego i marca, a główna fala przypada na kwiecień). W podobnym okresie przybywają także szpaki, skowronki oraz czajki. Wczesną wiosną wracają również jaskółki i żurawie. Na początku maja, z kolei, do Polski przylatują między innymi jerzyki oraz wilgi.
Główne szlaki migracji ptaków
Główne szlaki migracji ptaków, zwane również korytarzami migracyjnymi, łączą miejsca lęgowe z zimowiskami. Wyróżniamy szlaki prowadzące na południowy zachód (w przypadku gatunków wybierających się do Europy Zachodniej oraz Afryki Zachodniej) i południowy wschód (w przypadku gatunków przemierzających rejony Bałkanów i Cieśniny Bosfor w stronę południowej i wschodniej Afryki).
Gatunki wędrowne muszą co roku pokonywać kilka tysięcy kilometrów. Bocian biały, wybierający się na zimę do Afryki, musi przelecieć od 5 do nawet 10 tysięcy kilometrów! Prawdziwą rekordzistką pod względem pokonanych kilometrów jest rybitwa popielata. Gatunek ten pokonuje rocznie od 40 do 80 tysięcy kilometrów.
Jak ptaki trafiają do tego samego gniazda?
Zdumiewającą ciekawostką odnośnie ptasich migracji jest to, że wiele gatunków potrafi przemierzyć kilka tysięcy kilometrów, by wrócić dokładnie w to samo miejsce, z którego wcześniej wyruszyło. Pomocny okazuje się w tym przypadku instynkt, zapamiętywanie punktów orientacyjnych oraz umiejętność korzystania z ziemskiego pola magnetycznego.
Co ciekawe, w określeniu prawidłowego kierunku lotu pomaga im również obserwacja ciał niebieskich. W przypadku ptaków lecących w czasie dnia, w określeniu położenia pomaga im obserwacja pozycji Słońca na niebie. Jeśli zaś chodzi o ptaki wędrujące nocą, posiłkują się one gwiazdami.
