Myśleli, że to tylko liście. Kiedy je odgarnął, zobaczyli czerwony dywan

Na nagraniu opublikowanym w mediach społecznościowych widać, jak grzybiarz przeszukuje ściółkę leśną. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że pod liśćmi nie ma nic szczególnego. Dopiero po chwili okazuje się, że to miejsce skrywa prawdziwy fenomen natury.

Po odsunięciu liści oczom nagrywających ukazuje się całe skupisko intensywnie czerwonych grzybów.

Na nagraniu słychać też komentarz jednego z uczestników wyprawy: – Ale też czarkowisko. Naprawdę super.

Jak się okazuje, w tym miejscu rosło ich naprawdę dużo. Cała ściółka była nimi dosłownie usiana.

Film szybko przyciągnął uwagę miłośników przyrody i grzybobrania. W komentarzach wielu internautów przyznaje, że nigdy wcześniej nie widziało takich okazów.

Pierwszy raz je widzę i słyszę tę nazwę, Co to za grzyby? czy Nie widziałam nigdy takich grzybów – czytamy pod nagraniem.

Część osób była zaskoczona zarówno ich kolorem, jak i charakterystycznym kształtem przypominającym małe miseczki. Dla wielu to dowód, że polskie lasy potrafią wciąż zaskakiwać – nawet tych, którzy regularnie wybierają się na grzyby.

Bohaterem nagrania jest najprawdopodobniej czarka austriacka (Sarcoscypha austriaca), gatunek należący do rodziny czarkowatych. Grzyb ten występuje w Europie oraz Ameryce Północnej, a w Polsce można go spotkać głównie w wilgotnych miejscach.

Najczęściej pojawia się w pobliżu strumieni, wśród rozkładających się gałęzi drzew liściastych czy na wilgotnej ściółce leśnej. Jeszcze kilka lat temu gatunek ten był w Polsce objęty ścisłą ochroną. Z listy chronionych grzybów został jednak wykreślony w 2014 r.

Czarki są niewielkie, ale bardzo łatwo je zauważyć. Ich owocniki mają zwykle od 1 do 5 cm średnicy. Początkowo są kuliste, z czasem przybierają formę pucharków lub miseczek.

Najbardziej charakterystyczna jest ich barwa:

• wnętrze jest intensywnie czerwone, szkarłatne lub ceglastoczerwone, gładkie i błyszczące,

• zewnętrzna część jest jasnoróżowa lub bladoczerwonawa, pokryta delikatnymi włoskami.

Grzyby wyrastają na cienkim, białawym trzonku o długości kilku centymetrów. Starsze owocniki mogą się rozkładać i przybierać bardziej nieregularne kształty.

Choć wyglądają bardzo efektownie, nie należą do szczególnie cenionych kulinarnie grzybów. Ich miąższ jest cienki, biały i praktycznie pozbawiony zapachu.

Mimo to są jadalne. Można je suszyć, marynować czy też wykorzystywać jako dekorację potraw. Niektórzy smakosze twierdzą nawet, że ich smak przypomina rzodkiewkę.

Jedno jest pewne – gdy nagle pojawią się wśród brązowych liści, potrafią stworzyć w lesie spektakl, który wygląda niemal jak… czerwony dywan rozłożony przez samą naturę.