-
Badacze z Uniwersytetu w Turku odkryli cztery nowe gatunki ptaszników na Półwyspie Arabskim i Rogu Afryki, których cechy i zachowanie sprawiły, że otrzymały nową nazwę – Satyrex.
-
Satyrex charakteryzują się bardzo długimi nogogłaszczkami u samców oraz nietypowym, syczącym zachowaniem obronnym.
-
Utworzenie nowego rodzaju uzasadniły znacznie dłuższe nogogłaszczki tych pająków w porównaniu do innych ptaszników, w tym także do wcześniej znanego S. longimanus.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Z niezwykle długimi odnóżami i zaciekłą, syczeniem w trakcie obrony, pająki te są równie dziwne, co przerażające.
„Na podstawie danych morfologicznych i molekularnych stwierdziliśmy, że tak bardzo różnią się od swoich najbliższych krewnych, że musieliśmy utworzyć zupełnie nowy rodzaj, aby je sklasyfikować, i nazwaliśmy go Satyrex” – wyjaśnił dr Alireza Zamani z Uniwersytetu w Turku.
Niezwykła anatomia wyróżnia nowe ptaszniki
Jak donosi wydawnictwo Pensoft nazwa Satyrex łączy w sobie Satyra, pół-człowieka, pół-bestię z mitologii greckiej, znanego z przesadnej anatomii, z łacińskim słowem rex , oznaczającym król. Ta niezwykła nazwa odzwierciedla uderzającą cechę biologiczną.
„Samce tych pająków mają najdłuższe nogogłaszczki spośród wszystkich znanych ptaszników” – powiedział dr Zamani. Nogogłaszczki, czyli wyspecjalizowane wyrostki, których samce pająków używają do przenoszenia plemników podczas kopulacji.
U gatunku Satyrex ferox, największego w tej grupie, rozpiętość odnóży może sięgać nawet do 14 cm. Nogogłaszczka samca może osiągnąć długość ok. 5 cm, czyli prawie cztery razy większą niż jego przednia część ciała.
Zaskakująca obrona
Z kolei słowo ferox oznacza „dziki”. Zachowanie pająka w pełni odzwierciedla ten opis.
Przy najmniejszym poruszeniu unosi przednie odnóża groźnej pozycji i wydaje głośny syczący dźwięk, pocierając o siebie wyspecjalizowane włoski znajdujące się na segmentach nasadowych przednich odnóży
Naukowcy uważają, że przesadnie długie nogogłaszczki samca mogą pełnić kluczową funkcję przetrwania. Zasugerowali, że długie nogogłaszczki pozwalają samcowi zachować bezpieczną odległość podczas godów i pomagają mu uniknąć ataku oraz pożarcia przez bardzo agresywną samicę.
Trzeba było nadać nową nazwę gatunkową
Nowo opisane gatunki obejmują S. arabicus i S. somalicus, (nazwane na cześć regionów, w których zostały znalezione,) oraz S. speciosus , który zawdzięcza swoją nazwę żywemu i atrakcyjnemu ubarwieniu. Rodzaj obejmuje również starszy gatunek, S. longimanus, opisany po raz pierwszy w Jemenie w 1903 r. i wcześniej przypisany do innego rodzaju.
Jednak jak zauważają naukowcy Satyrex longimanus, mimo że ma również wydłużone nogogłaszczki, był wcześniej klasyfikowany w rodzaju Monocentropus, gdzie nogogłaszczka samca jest tylko około 1,6 raza dłuższy od karapaksu i mieści się w typowym zakresie 1,5 do 2 razy dłuższym niż obserwowany u ptaszników. Znacznie dłuższe nogogłaszczki pająków S. longimanus i cztery nowoopisane gatunki były jednymi z głównych cech, które skłoniły badaczy do utworzenia nowego rodzaju dla tych pająków, zamiast umieszczania ich w Monocentropus.
(…) przynajmniej w taksonomii ptaszników, wydaje się, że rozmiar naprawdę ma znaczenie
