Jakub Krzywiecki, Interia: Uczestniczył pan w pierwszym ze spotkań w sprawie kryzysu wokół Trybunału Konstytucyjnego w Pałacu Prezydenckim. Kto nie chce resetu?
Grzegorz Płaczek, przewodniczący klubu Konfederacji: – Odpowiedź wydaje się oczywista. Jeżeli przy stole nie zasiadają przedstawiciele ani Lewicy, ani Koalicji Obywatelskiej, to można wyciągnąć dwa wnioski: albo oba kluby mają własny pomysł na rozwiązanie problemu, albo po prostu nie są zainteresowane jego rozwiązaniem. Stawiam na to drugie.
Ale są pozostali przedstawiciele koalicji rządzącej.
– To prawda. Cieszę się z tego i dostrzegam w tych spotkaniach pewną nadzieję. Sam fakt, że uczestniczą w nich przedstawiciele Polski 2050 i PSL-u, pokazuje, że również część obozu rządzącego zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji. Warto podkreślić, że pierwsze spotkanie przebiegło w wyjątkowo dobrej, konstruktywnej atmosferze. Nie było kłótni ani wzajemnych oskarżeń. Każdy mógł swobodnie zabrać głos, przedstawić swoje stanowisko i zaproponować rozwiązania. Odbyła się rzeczowa wymiana poglądów.
I co dalej?
– Przed nami dużo ciężkiej pracy, aby wypracować wspólną propozycję zmian i resetu.
Jest już jakiś zarys tej propozycji?
– Każdy klub ma nieco inną wizję rozwiązania problemu. Konfederacja również przygotowała własny projekt ustawy. Przekazaliśmy także – jako klub – opinię prawną dotyczącą najdalej idącej propozycji PSL-u, która w naszej ocenie budzi istotne wątpliwości konstytucyjne. Zależy mi jednak, aby nasza opinia nie była odbierana jako atak na PSL. Wzajemne ataki niczego nie rozwiążą. Potrzebujemy rzeczowej dyskusji, opartej na argumentach prawnych, a nie politycznych emocjach. Jeśli rzeczywiście chcemy zakończyć ten kryzys, musimy wypracować rozwiązanie ponad podziałami politycznymi, bez wad prawnych.
Czy pana zdaniem jest szansa, że pod sztandarem propozycji prezydenta PSL i Polska 2050 zgodzą się na reset konstytucyjny?
– W polityce cuda się zdarzają. Myślę jednak, że coraz większe znaczenie ma również narastająca frustracja parlamentarzystów i świadomość, że Trybunał Konstytucyjny nie funkcjonuje tak, jak powinien. To właśnie dlatego jesteśmy świadkami sytuacji rzadko spotykanej w polskiej polityce: przedstawiciele opozycji i części ugrupowań rządzących zasiedli przy jednym stole, aby wspólnie szukać rozwiązania.
– Jeżeli uda nam się wypracować porozumienie ponad podziałami, a następnie zostanie ono zablokowane przez premiera Donalda Tuska, przynajmniej będzie jasne, kto ponosi polityczną odpowiedzialność za dalsze trwanie tego kryzysu.
Przejdźmy do wyborów w 2027 roku. Układacie już listy?
– Nie.
Ale współpraca Nowej Nadziei i Ruchu Narodowego zostanie utrzymana?
– Tak.
Odnoszę wrażenie, że różnic między tymi dwoma formacjami jest coraz więcej.
– Proszę nie opierać się wyłącznie na doniesieniach medialnych. Jako przewodniczący klubu mogę zapewnić zarówno pana, jak i czytelników, że pomimo naturalnych różnic programowych między Ruchem Narodowym a Nową Nadzieją zdecydowanie więcej nas łączy, niż dzieli. Sugestie, jakoby w trakcie zbliżającej się kampanii wyborczej miało dojść do rozpadu Konfederacji, są całkowicie wyssane z palca.
Skoro nie podziały, to może szersza współpraca. Na przykład ponownie z Grzegorzem Braunem?
– Rozmawiamy ze wszystkimi. Mamy świadomość, że jeśli naszym celem politycznym jest odsunięcie obecnego rządu od władzy, konieczne będzie zbudowanie nowej większości parlamentarnej. Dlatego nikogo z góry nie wykluczamy, ale jednocześnie analizujemy programy i propozycje poszczególnych ugrupowań.
Sugestie, jakoby w trakcie zbliżającej się kampanii wyborczej miało dojść do rozpadu Konfederacji, są całkowicie wyssane z palca
– Nie chcemy znaleźć się w sytuacji, w której jako uczestnicy przyszłego rządu będziemy ponosić odpowiedzialność za niezrealizowane obietnice innych partii. W obecnej kadencji doskonale widzimy, do czego prowadzą takie sytuacje.
Jaka jest pana zdaniem szansa, że dojdzie do skutku pakt senacki prawicy? PiS-u, Konfederacji i Konfederacji Korony Polskiej.
– W mojej ocenie taki pakt byłby obarczony bardzo dużym ryzykiem politycznym dla każdego z uczestniczących w nim ugrupowań. Przede wszystkim wyborcy musieliby zrozumieć, że ewentualne porozumienie wyborcze nie oznacza trwałego sojuszu programowego partii, które przecież w wielu kwestiach istotnie się różnią.
– Z drugiej strony, jeśli celem środowisk prawicowych miałoby być odzyskanie większości w Senacie, logika wyborcza podpowiada, że wystawienie wspólnych kandydatów przeciwko obozowi Donalda Tuska mogłoby zwiększyć szanse na sukces. Nie przesądzałbym jednak dziś, czy takie porozumienie rzeczywiście powstanie. Dużo będzie zależało od rozmów między liderami poszczególnych ugrupowań, a istotną rolę może również odegrać prezydent.
Kto odpowiada za program wyborczy Konfederacji? Ruch Narodowy i Nowa Nadzieja tworzą go w równym stopniu?
– Program Konfederacji jest przygotowywany wspólnie przez Ruch Narodowy i Nową Nadzieję. To efekt współpracy obu środowisk, a jego ostateczny kształt musi być w pełni akceptowany przez przedstawicieli zarówno jednej, jak i drugiej partii. Nie ma tutaj miejsca na jednostronne narzucanie rozwiązań.
Jakie są w tej chwili trzy najważniejsze rzeczy dla Konfederacji, jeśli chodzi o zmiany w Polsce?
– Po pierwsze, przywrócenie jasnych, stabilnych i jednakowych dla wszystkich zasad funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Po drugie, przygotowanie Polski na gospodarcze i społeczne konsekwencje obecnej polityki energetycznej. Musimy zadbać o bezpieczeństwo energetyczne państwa, konkurencyjność polskich przedsiębiorstw i ceny energii dla obywateli. Trzecim priorytetem jest szeroko rozumiane bezpieczeństwo Polski – chodzi zarówno przygotowanie państwa na ewentualne zagrożenia militarne, jak i prowadzenie odpowiedzialnej polityki migracyjnej.
Wszystko to brzmi bardzo poważnie. Tylko czy nie wyglądacie niepoważnie, kiedy na przykład wasz poseł Konrad Berkowicz dostaje naganę Komisji Etyki za obrazę dziennikarki?
– Zacznijmy od tego, że nagana Komisji Etyki Poselskiej nie jest czymś nadzwyczajnym. Sam wielokrotnie kierowałem do Komisji sprawy dotyczące zachowania posłów obecnej większości parlamentarnej, którzy w mojej ocenie dopuścili się znacznie poważniejszych przewinień, a mimo to nie zostali ukarani. Dlatego z pewnym dystansem podchodzę do sposobu, w jaki Komisja ocenia poszczególne zachowania.
– Każdy poseł posiada wolny mandat i sam odpowiada za sposób jego wykonywania. W Konfederacji są osoby o bardzo różnym temperamencie politycznym. Jedni wypowiadają się bardziej emocjonalnie i dosadnie, inni stawiają na spokojną, merytoryczną argumentację. Nie oznacza to jednak, że każde zachowanie należy automatycznie usprawiedliwiać. Od tego są wyborcy.
Ale w tym konkretnym przypadku nawet prezes Mentzen skrytykował zachowanie posła Berkowicza.
– W Konfederacji wielokrotnie rozmawialiśmy z naszymi posłami o ich publicznych wypowiedziach i zachowaniach. Takie rozmowy są potrzebne, ponieważ pozwalają zrozumieć motywacje i okoliczności konkretnych sytuacji. Nie mają jednak charakteru cenzorskiego. Nie jesteśmy ugrupowaniem, w którym ktoś odgórnie dyktuje parlamentarzystom, co wolno im powiedzieć, a czego nie. Jednocześnie każdy poseł musi mieć świadomość, że swoimi słowami i działaniami buduje własną reputację na lata. A jeśli popełnia błąd, musi również liczyć się z jego konsekwencjami.
Mówiliśmy o programie na przyszłość, to porozmawiajmy o wyzwaniach tu i teraz. Opublikował pan dane WSSE we Wrocławiu o wzroście zakażeń chorobami wenerycznymi między 2020 i 2025 rokiem. HIV wzrost o 482 proc., kiła 923 proc., chlamydioza 7950 proc., rzeżączka 3500 proc. Co się dzieje we Wrocławiu?
– Nie wiem i właśnie dlatego oczekuję konkretnych wyjaśnień od odpowiedzialnych instytucji państwowych. Po pierwsze, zastanawiam się, dlaczego Główny Inspektorat Sanitarny nie przedstawił dotąd publicznego wyjaśnienia przyczyn tak drastycznych wzrostów. Po drugie, nie rozumiem braku wyraźnej reakcji Ministerstwa Zdrowia. Dane, które otrzymałem w odpowiedzi na interwencję poselską od Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej we Wrocławiu, są wyjątkowo niepokojące i wymagają szczegółowej analizy. Nie chcę narzucać jakiejkolwiek interpretacji tych danych. Zamierzam kontynuować interwencję i domagać się od GIS odpowiedzi na pytanie, co mogło doprowadzić do tak gwałtownego wzrostu liczby zgłoszonych przypadków.
Przyszła interwencja będzie dotyczyła tylko Wrocławia?
– Na tym etapie koncentruję się na Wrocławiu, ponieważ kilka miesięcy temu pojawiły się doniesienia medialne sugerujące, że problem chorób przenoszonych drogą płciową w tym mieście mógł być bagatelizowany. W pierwszej kolejności chcę poznać oficjalne stanowisko Głównego Inspektoratu Sanitarnego i Ministerstwa Zdrowia. Mam pewne przypuszczenia dotyczące możliwych przyczyn tych wzrostów, ale na razie zachowam je dla siebie. Nie chcę formułować publicznych oskarżeń bez wystarczających podstaw. Jeżeli uzyskane odpowiedzi będą wskazywały, że podobne zjawiska mogą występować również w innych miastach, rozszerzę zakres interwencji.
Rozmawiał Jakub Krzywiecki
-
Seria spotkań Karola Nawrockiego. Komunikat z Pałacu Prezydenckiego
-
Znajdzie się rywal dla Tuska? „Nie ma sensu stawiać znaku zapytania”


