Wielkie odkrycie małego psotnika. Trzeba było użyć sit i płacht

Występowanie mrokopsotki leśnej odnotowano do tej pory dwukrotnie. Pierwsze stanowisko pochodzi ze Śląska, a drugie odnaleziono na Pojezierzu Mazurskim. Było to dawno temu, bo w 1905 r. w lesie między jeziorami Łaźno, Szwałk Wielki i Piłwąg. Nazwa tego owada nawiązuje do naukowego epitetu gatunkowego: „lucifuga”, co oznacza „unikająca światła”.

Mrokopsotka leśna w Polsce. Odkryto kilkadziesiąt stanowisk

Intensywne poszukiwania nowych stanowisk przyrodnicy prowadzili od lata b.r. Metody badawcze były następujące: „W celu znalezienia owadów przeszukiwano ściółkę, wysypując ją na kontrastujące tło (biała płachta, plastikowa skrzynia), przesiewając sitem wykonanym z domowych akcesoriów lub obracano kawałki martwego drewna, korę i kamienie” – piszą badacze w pracy „Nowe dane o występowaniu Bertkauia lucifuga (Rambur, 1842) (Psocodea: Epipsocidae) w Polsce” na łamach „Acta entomologica silesiana”.

Okazało się, że mrokopsotki leśne występują w wielu środowiskach odpowiadających im preferencjom gatunkowym. Odkryto aż 28 nowych stanowisk w 10 regionach zoogeograficznych. Badacze zapowiadają dalsze poszukiwania.

Gdzie mieszka mrokopsotka leśna?

To jedyny gatunek psotnika reprezentujący w Europie rodzinę Epipsocidae. Jego występowanie odnotowano w większości państw europejskich, w tym na Azorach i Maderze. Owad zamieszkuje jaskinie, wilgotne zarośla, ściółkę leśną, martwe gałęzie i drzewa, a czasem można go ujrzeć także w piwnicach.

Psotniki żywią się porostami, glonami, grzybami pleśniowymi oraz szczątkami organicznymi. W ich diecie znajdują się także jaja owadów, pyłek lub kwiatowy. Niektóre gatunki są zaliczane do grupy „szkodników”, czyli owadów, które żerują na zasobach ludzkich, ale tylko jesienią, gdy przedostają się do budynków.