Znaleźli gigantycznego węża. To oficjalne nowy rekord Guinnessa

Ogromne węże dusiciele działają mocno na ludzką wyobraźnię, a legendy o nich mają duże odbicie w kulturze masowej. Za największe węże świata uchodzą amazońskie anakondy, które wiążą się z dawnymi indiańskimi mitami o sucuruju gigante – ogromnych wężach czających się w rozlewiskach południowoamerykańskich rzek. Mieszkające głównie w wodzie anakondy to węże o dużych gabarytach, ale legendy głoszące że przejraczają 10 metrów to bajki. Warto pamiętać, że wciąż nieodebrana pozostaje nagroda pieniężna ufundowana przez prezydenta USA Theodore’a Roosevelta na początku XX wieku za dostarczenie żywej lub martwej anakondy o długości 9 metrów. Nikt takiej nie znalazł, chociaż łowcy w Wenezueli w 1944 r. zabili – jak twierdzili – anakondę, która po zmierzeniu miała 11 metrów i 43 centymetry. Nagrody nie odebrali, bo gdy wrócili do truchła po obiedzie, wąż zniknął w tajemniczych okolicznościach. Nie mieli dowodu, jedynie owo „przysięgam”.

Brytyjski oficer i podróżnik Percy Fawcett, na którym potem Arthur Conan Doyle oparł swą literacką postać Challengera z „Zaginionego świata”, a Steven Spielberg inspirował się nim, tworząc Indianę Jonesa, utrzymywał w 1907 r., że w rzece Rio Negro zastrzelił anakondę mierzącą 19 metrów. Miał na to swoje słowo honoru i kiwanie głową na potwierdzenie u indiańskich tropicieli. Nikt mu jednak nie uwierzył.

Najdłuższa zmierzona i udokumentowana anakonda na wolności miała 5 metrów i 21 cm i ważyła 97,1 kg. W niewoli przebił ją egzemplarz w zoo w Pittsburghu w USA, który osiągnął na stałej diecie 6 metrów i 27 centymetrów. To Ana Julia, uchodząca za najdłuższą ze znanych anakond.

Ogromne azjatyckie pytony są także tematem wielu opowieści i wokół nich także krążą mity. Tym większe, że o ile anakondy raczej nie polują na ludzi i nie zdarza się, by ich pożerały, o tyle pytony – owszem. Takie wypadki się zdarzają i naprawdę duży pyton może być groźny dla człowieka. Pyton siatkowy z terenów południowej Azji od Indii po Indonezje i Filipiny oraz także ogromny pyton tygrysi z Indii i Cejlonu, Indochin i Indonezji (tworzy tam takie podgatunku jak pyton ciemnoskóry czy pyton jasnoskóry) to giganty takich rozmiarów, że zagrażają ludziom. Podobnie jak pyton birmański z obszarów Birmy, Indochin i południowych Chin.

W wypadku pytonów rekordy także idą w wiele metrów i otacza je wiele mitów. Ogromny pyton siatkowy z wyspy Celebes zabity tam w 1912 r. miał mierzyć aż 9 metrów 76 cm. To czyniłoby go największym wężem, jakiegokolwiek znamy w czasach współczesnych. Wielu naukowców podważa jednak ten stary pomiar. Uważają, że wykonano go już na skórze zwierzęcia, która została rozciągnięta.

Oficjalny rekord należał dotąd do samicy imieniem Baby, która mierzyła 5,74 m. W lipcu 2023 r. w rezerwacie Big Cypress na Florydzie znaleziono osobnika pytona birmańskiego mierzącego 5,79 m. Na Florydzie te wielkie gady są gatunkiem inwazyjnym.

W wypadku pytona siatkowego rekordowy osobnik został zmierzony w Balikpapan w indonezyjskiej części wyspy Borneo. Mierzył 6,95 m po trzech miesiącach postu. Inne pomiary są mocno wątpliwe, np. 8,7 metra zmierzone w 1956 r. wielkiemu samcowi pytona siatkowego imieniem Colossus, który mieszkał w zoo w Pittsburgu w USA. Dopiero po jego śmierci ustalono, że wąż nigdy nie przekroczył 6,5 metra.

Najdłuższym wężem trzymanym kiedykolwiek w niewoli jest – jak podaje Księga Guinnessa- Medusa, pyton siatkowy należący do Full Moon Productions Inc. w Kansas City, Missouri, USA. Podczas pomiaru 12 października 2011 r. stwierdzono, że ma 7,67 m.

Teraz zaś mamy nowy rekord Guinnessa związany z wężem żyjącym dziko. Takie gady osiągają najczęściej nieco mniejsze rozmiary niż pytony w niewoli, lepiej karmione. Dziko żyjąca samica znaleziona pod koniec zeszłego roku na Celebesie ma 7,22 m – potwierdzają to oficjalne pomiary dokonane w tym roku. W związku z tym Księga Rekordów Guinnessa wpisała ją jako nową rekordzistkę świata, na dodatek z zaznaczeniem, że w pełnym rozluźnieniu skóra tego pytona siatkowego może osiągnąć nawet 7,9 m.

Jak czytamy w komunikacie Księgi Rekordów Guinnessa, za akcją znalezienia i zmierzenia wielkiego węża stali Diaza Nugraha – przewodnika i licencjonowany treser węży z Borneo, a także Radu Frentiu – podróżnik i fotograf przyrody, który mieszka na Bali od dwóch dekad. Obaj zorganizowali podróż na Celebes, gdy tylko usłyszeli plotki o tym olbrzymim wężu. Plan zakładał znalezienie go, udokumentowanie i ochronę.

Wąż nazwany został „Ibu Baron”, co znaczy Baronowa. Poza zmierzeniem, pyton został także zważony. Miał 96,4 kg na czczo. Gdyby posilał się ostatnio, waga niewątpliwie przekroczyłaby 100 kg. Tak duży pyton może bez problemu połknąć dzika, babirussę czy jelenia.

Jak mówią przyrodnicy, ten pyton zapewne nie pożyłby długo. Miejscowa ludność mogłaby go zabić nawet profilaktycznie. Ludzie boją się pytonów, zwłaszcza że zdarzają się wypadki ich ataków na ludzi. Szczególnie częste są one właśnie na Celebesie.