Zwisające kaskady kwiatów na balkon. Zniosą największy upał

Kwiaty zwisające, tworzące kolorowe kaskady, to jeden z najczęstszych wyborów na balkony. Wysadzone w doniczkach potrafią urzekająco się rozrosnąć, sprawiając wrażenie kwietnych wodospadów. Jednak chcąc osiągnąć jak najlepszy efekt, warto dopasować odmiany do lokalizacji balkonu. Niektóre rośliny preferują słońce, a w cieniu prawie nie rosną, inne pod wpływem upałów szybko tracą swój urok i zdecydowanie bardziej potrzebują zacienionych stanowisk.

Najlepsze zwisające kwiaty na słoneczny balkon. Odporne na upały

Słoneczny balkon to najczęściej taki, który ma wystawę południową, południowo-zachodnią lub zachodnią. W upalne, letnie dni taki balkon potrafi zamienić się w „patelnię”. Ponadto silne słońce i wiatr sprawiają, że woda z doniczek paruje w błyskawicznym tempie. Takie warunki dobrze znoszą m.in.:

1. Kalibrachoa (Calibrachoa x hybrida)

Przypomina miniaturową petunię i tworzy gęste, wiszące kaskady, których pędy dorastają zazwyczaj do 30-50 cm długości. Kwitnie niezwykle obficie, produkując masę drobnych kwiatów przypominających dzwoneczki – stąd jej popularna nazwa „milion dzwonków”. Charakteryzuje się ogromną paletą kolorów, występuje w odcieniach bieli, żółci, czerwieni, różu, fioletu i błękitu, a także w popularnych odmianach dwubarwnych (np. z kontrastowym środkiem lub paskami).

To absolutna królowa południowych balkonów. Uwielbia pełne słońce i znosi upały znacznie lepiej niż klasyczne petunie, nie marniejąc nawet w najgorętsze dni lata.

2. Werbena ogrodowa (Verbena x hybrida)

Może rosnąć w formie wyprostowanej, kopczykowatej lub płożącej. W przypadku balkonów kaskadowych najlepiej szukać odmian oznaczonych jako „werbena płożąca”, których pędy osiągają długość od 30 do 50 cm i efektownie zwisają po bokach donicy. Tworzy gęste, półkuliste kwiatostany. Kwiaty mogą być białe, różowe, czerwone, fioletowe, błękitne lub purpurowe. Bardzo często poszczególne mają w środku charakterystyczne, jasne (białe lub kremowe) „oczko”.

Werbena ogrodowa uwielbia pełne nasłonecznienie i świetnie radzi sobie w takich warunkach. Jest jednak bardzo wrażliwa na przelanie. Pomiędzy podlewaniem należy pozwolić wierzchniej warstwie gleby przeschnąć na głębokość ok. 2,5 cm.

3. Portulaka wielkokwiatowa (Portulaca grandiflora)

Niska, płożąca roślina, ze względu na urokliwe kwiaty znana również jako „róża mchowa”. Jej pędy osiągają zazwyczaj długość od 15 do 30 cm, tworząc gęste dywany lub delikatnie przewieszając się z krawędzi skrzynek. Ma charakterystyczne, wałeczkowate liście, które magazynują wodę. Kwiaty otwierają się tylko w słoneczne dni i wyróżniają się niezwykle żywą, wręcz neonową kolorystyką – występują w odcieniach intensywnego żółtego, pomarańczowego, jaskrawoczerwonego, różowego, fioletowego, a także bieli.

Portulaka wielkokwiatowa najlepiej rośnie w podłożu piaszczystym, ubogim i bardzo dobrze przepuszczalnym. Odczyn gleby powinien być kwaśny do obojętnego (pH 5,5-7,0). Należy do rodziny sukulentów, dzięki czemu potrafi długo wytrzymać bez podlewania.

4. Lantana płożąca (Lantana montevidensis)

Charakteryzuje się płożącym i przewieszającym się pokrojem. W uprawie doniczkowej jej pędy osiągają zazwyczaj długość od 30 do 60 cm, tworząc gęste, zielone kaskady. Wytwarza drobne, zebrane w półkuliste główki kwiatostany, które doskonale przyciągają motyle. Często pąki w jednym kwiatostanie mają różne odcienie w zależności od fazy rozkwitu.

Najlepiej rośnie w ziemi dobrze przepuszczalnej i piaszczystej. Gleba musi być być lekko kwaśna lub obojętna (pH 6,0-7,0). Lantana wykazuje świetną odporność na suszę niemniej w okresie bezdeszczowym należy ją regularnie podlewać, aby nie zahamować jej intensywnego kwitnienia.

5. Pelargonia bluszczolistna (Pelargonium peltatum)

Charakteryzuje się płożącym lub silnie zwisającym pokrojem. Giętkie, błyszczące pędy (przypominające liście bluszczu) są bardzo dekoracyjne i mogą osiągać długość od 40 do nawet 100 cm, tworząc gęste, spływające kaskady. Kolorystyka pelargonii jest niezwykle bogata – kwiaty występują w odcieniach czerwieni, różu, purpury, fioletu, łososia oraz bieli, nierzadko z kontrastującymi żyłkami lub brzegami.

Pelargonia bluszczolistna najlepiej rośnie w ziemi żyznej, bogatej w składniki odżywcze oraz dobrze przepuszczalnej. Odczyn podłoża powinien być lekko kwaśny (pH 6,0-6,5). To absolutny klasyk wśród roślin balkonowych, który doskonale radzi sobie zarówno w pełnym słońcu, jak i w półcieniu.

Jakie kwiaty wiszące na balkon w cieniu? Te gatunki nie potrzebują dużo słońca

Może zamiast słonecznego balkonu nie wiesz, jak obsadzić taras w cieniu? Niektóre rośliny nie potrzebują nadmiernego słońca, aby pięknie wyglądać i zdrowo się rozwijać. Należą do nich:

1. Begonia (Begonia spp.)

Cieniolubna piękność o mięsistych liściach i zwisających pędach osiągających 30-50 cm długości. Odmiany bulwiaste zachwycają dużymi, pełnymi, niezwykle efektownymi kwiatami (często dwubarwnymi), natomiast odmiany typu 'Angel Wing’ wyróżniają się błyszczącymi liśćmi i zwisającymi gronami drobniejszych kwiatów. Paleta barw jest ogromna: od bieli i żółci, przez pomarańcze, aż po intensywne róż i czerwień.

Begonia wymaga ziemi bogatej w składniki organiczne, dobrze odwodnionej, ale stale wilgotnej. Preferuje odczyn kwaśny do obojętnego (pH 5,5-7,0). To jedna z niewielu roślin o tak spektakularnym kwitnieniu, która doskonale nadaje się do wiszących koszy w cieniu.

2. Bakopa (Chaenostoma cordatum)

Tworzy niezwykle obfite, gęste i delikatne kaskady, których pędy dorastają do 30-50 cm długości. Jest dosłownie obsypana masą drobnych kwiatów. Najpopularniejsze są odmiany białe, ale roślina występuje również w kolorystyce fioletowej, błękitnej oraz różowej. Potrzebuje ziemi żyznej, przepuszczalnej, o odczynie lekko kwaśnym (pH 5,5-6,5).

Bakopa najlepiej kwitnie w półcieniu. Zacieniony, ale jasny balkon będzie dla niej świetnym miejscem. Niemiej wymaga sporej uwagi w podlewaniu – jest niezwykle wrażliwa na przesuszenie i natychmiast reaguje zrzucaniem pąków.

3. Bluszcz pospolity (Hedera helix)

Ozdobą tej rośliny są liście, jej silnie zwisające pędy potrafią osiągać imponującą długość od 50 cm do nawet kilku metrów. Tworzy dzięki temu gęste, spływające, zielone kaskady. Dzięki czemu może być świetnym uzupełnieniem dla gatunków wytwarzających kolorowe kwiaty.

Najlepiej rośnie w podłożu żyznym, próchniczym i stale umiarkowanie wilgotnym. Odczyn gleby optymalnie obojętny do lekko zasadowego (pH 6,5-7,5). Bluszcz pospolity doskonale radzi sobie w miejscach całkowicie zacienionych, chłodnych i wilgotnych.

4. Zielistka Sternberga (Chlorophytum comosum)

Ma charakterystyczne, kępiaste, wąskie i długie liście – najczęściej jasnozielone z ozdobnym, białym paskiem przez środek. Wypuszcza długie, zwisające rozłogi o długości 30-60 cm, na końcach których pojawiają się młode, miniaturowe roślinki.

Podłoże powinno być żyzne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego (pH 6,0-7,0). Jasne liście pięknie rozświetlają i urozmaicają kompozycje z innymi kwiatami w ciemniejszych zakątkach balkonu.

5. Niecierpek (Impatiens walleriana)

Tworzy gęste, zwarte kępy o lekko przewieszających się pędach, osiągających zazwyczaj 20-45 cm długości. Kwiaty mają barwy od czystej bieli, przez odcienie różu, łososia, aż po intensywną czerwień i głębokie fiolety. Wymaga podłoża żyznego, bogatego w składniki odżywcze oraz dobrze przepuszczalnego. Odczyn gleby powinien być lekko kwaśny do obojętnego (pH 6,0-6,5).

Niecierpki to rośliny wprost stworzone na cieniste balkony i tarasy. Aby nieprzerwanie, obficie kwitły i zdrowo rosły, wymagają regularnego, systematycznego podlewania (podłoże nie może całkowicie wyschnąć) oraz odpowiedniej pielęgnacji.