Mięsożerca większy od tygrysa w Europie. Rozrywał pazurami, był jak hiena

Nazwa megaraptory już sama robi wrażenie. To grupa drapieżnych dinozaurów, do której zaliczany jest nie tylko Megaraptor z wieloma gatunkami znajdowanymi w różnych miejscach świata, ale również Australovenator z Australii, Maip z Argentyny, Orkoraptor także z Argentyny, Fukuiraptor z Japonii, Vayuraptor z Tajlandii i kilka innych. Nie do końca mają one związek z klasycznymi raptorami, przez które rozumiemy dromeozaury – najczęściej nieduże, zwinne drapieżniki jak welociraptory. W odróżnieniu od nich megaraptory osiągały zasadniczo całkiem spore rozmiary, chociaż nie tak pokaźne jak największe mięsożerne teropody mezozoiku.

Charakterystyczne dla megaraptorów są potężne pazury na przednich kończynach. Zwierzęta zapewne potrafiły nimi zadawać mocne ciosy i rozrywać nimi zdobycz albo padlinę. Drapieżniki te miały smukłe głowy i atakowały ofiary dużymi ramionami i gigantycznymi, zakrzywionymi pazurami, a nie szczękami. To o tyle interesujące, że megaraptory uważa się za blisko spokrewnione z tyranozaurami, a on akurat – odwrotnie, miały nieduże kończyny przednie, za to potężne głowy i szczęki. Megaraptory polowały jednak inaczej niż tyranozaury.

Invictibellatrix to pierwszy europejski megaraptor

Tak właśnie było w wypadku Invictibellatrix amberina z wyspy Wight, który jest jednym z najmniejszych poznanych dotąd megaraptorów. Jak podaje brytyjskie Muzeum Historii Naturalnej,, otwiera się w nowym oknie jest pierwszym przedstawicielem tej grupy, którego znaleziono w Europie. Chociaż niektóre gatunki osiągnęły gigantyczne rozmiary, tak jak tyranozaury, ten nowy megaraptor z wyspy Wight jest jednym z najmniejszych i najwcześniejszych przedstawicieli tej grupy, jaki kiedykolwiek odkryto. Zamieszkiwał tereny Europy 120 milionów lat temu.

Wyspa Wight na Kanale La Manche od lat słynęła jako wyspa dinozaurów. Odkryto na niej wiele gatunków tych prehistorycznych zwierząt, choćby iguanodonów czy hypsilofodonów. Tu żył także barionyx o krokodylim pysku i wiele innych dinozaurów np. neowenator, eotyran, polakant, wektipelta i inne. Brytyjscy paleontologowie opisują to tak: „Wyspa Wight to jedno z tych miejsc w Wielkiej Brytanii, gdzie łatwo znaleźć dinozaura. Masz naprawdę duże szanse, jeśli spacerujesz po plaży i zauważysz kawałek kości leżący na żwirze lub wystający z klifu”.

Pięciometrowy drapieżnik o potężnych pazurach

Invictibellatrix amberina to jeden z najmniejszych megaraptorów, a i tak mierzył 5 metrów długości. Miał potężne ramiona i ogromne pazury, jak przystało na przedstawiciela tej grupy. Mógł być pokryty nitkowatymi piórami i polował zapewne w bardzo gwałtowny sposób. Pazurami potrafił rozerwać zdobycz na strzępy. Mógł też łatwo dostać się do nawet dużej padliny i rozdrobnić ją pazurami tak, jak hieny robią to dzisiaj za pomocą szczęk.

Zbadanie tego zwierzęcia jest interesujące, bowiem może nas przybliżyć do wiedzy na temat tego, jaką pozycję zajmowały megaraptory w ekosystemach zwłaszcza początków kredy. Gdy wymierały inne grupy mięsożerców jak allozaury, a nie nastały jeszcze rządy tyranozaurów, to właśnie ta grupa mogła w wielu miejscach świata stać się szczytowymi drapieżnikami.

Jedna z hipotez głosi, że megaraptory wywodzą się z Azji, a następnie przez Europę doszły do Afryki i połączonej z nią Ameryki Południowej, gdzie osiągnęły największą różnorodność (argentyński maip miał 10 metrów długości). ⁠Hipotezie tej brakowało dowodów kopalnych, ponieważ do tej pory nie znano żadnych megaraptorów w Europie.