Opisali dinozaura, który przetrwał wielkie wymieranie. Stanowi pomost

Maleriraptor kuttyi należy do herrerazaurów, czyli jednych z najstarszych dinozaurów, jakie pojawiły się jeszcze w triasie, pierwszym okresie ery mezozoicznej. Sam herrerazaur, który dał nazwę tej grupie, to zwierzę rodem z Argentyny, ale te zwinne drapieżniki zamieszkiwały cały teren Gondwany, zatem spotykane były również w Indiach.

Szczątki maleriraptora znaleziono właśnie tutaj, w Pranhita-Godavari na północny-wschód od Hajdarabadu. Wykopany okaz opisany właśnie przez indyjskich paleontologów składa się z pierwszego kręgu krzyżowego, fragmentu drugiego żebra krzyżowego, kręgu ogonowo-krzyżowego lub ogonowego, kości biodrowej oraz kości łonowej. To pozwala stwierdzić, że mamy do czynienia ze zwierzęciem niezbyt dużym, ale stanowiącym coś, co naukowcy określają jako „świt dinozaurów”. O jego znalezieniu informowaliśmy już w Zielonej Interii. Teraz wiemy, jakie znaczenie miało to zwierzę dla dalszych losów dinozaurów.

230 mln lat temu zaczynały one się silnie rozwijać i podbijać świat, by wkrótce stać się najdłużej dominującymi na Ziemi gatunkami zwierząt, bo aż do końca kredy, czyli 66 mln lat temu. Żadna inna grupa nie dominowała tak długo.

Wielkie wymierania zagrażały dinozaurom

Dinozaury zgładziło wielkie wymieranie na koniec kredy, które nastąpiło m.in. na skutek uderzenia w Ziemię wielkiej asteroidy w rejonie Jukatanu. Jednakże czas dominacji dinozaurów miał też wiele innych mielizn, np. wielkie wymieranie triasowe. Nastąpiło ono na samym początku ich rozwoju, 201 mln lat temu i wyznaczało koniec triasu oraz początek nowego okresu – jury. W trakcie tego wymierania zniknęła jedna trzecia morskiego życia na Ziemi i wiele lądowych grup istniejących dotychczas.

Poza tym w trakcie ich istnienia pojawiały się też i inne wymierania np. odkryty niedawno tzw. karnicki epizod pluwialny, czyli okres gwałtownych zmian klimatycznych, który miał miejsce około 234-233 miliony lat temu. Wymieranie to charakteryzowało się potężnymi erupcjami wulkanicznymi i globalnym ociepleniem. Przetasowało ówczesne gatunki, część zlikwidowało np. rynchozaury. A ten dinozaur wypełnił powstające wówczas luki.

Badanie opublikowane w „Royal Society Open Science” informuje o tym, że indyjskie znalezisko dowodzi, że herrerazaury przetrwały na terenie Gondwany po tym wymieraniu i po karnickim epizodzie pluwialnym. Kluczem może być klimat Indii, który wówczas zaczął się wyraźnie różnić od klimatu innych części ciału. Dlatego herrerazaury nie zdołały przetrwać na innych kontynentach, ale na fragmentach Gondwany takich jak Indie – owszem. Zarazem maleriraptor stanowi ciekawy i ważny pomost ewolucyjny między wczesnymi dinozaurami drapieżnymi triasu z Ameryki Południowej i Północnej a późniejszymi teropodami mezozoiku.