
Europejska Partia Ludowa o wspólnej obronie UE
Politico poinformowało w poniedziałek (2 lutego), że liderzy Europejskiej Partii Ludowej podczas weekendowego spotkania w Zagrzebiu ustalili, że „chcą lepiej wykorzystać unijną klauzulę wzajemnej obrony w obliczu rosnących obaw dotyczących zaangażowania Donalda Trumpa w NATO”. W wydarzeniu uczestniczył między innymi kanclerz Niemiec Friedrich Merz oraz przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.
Pomysł zakłada, że ugrupowanie powierzy dwóm – na razie niewskazanym z nazwiska – szefom państw lub rządów analizę możliwości wdrożenia art. 42.7 Traktatu o Unii Europejskiej. Przepis ten zobowiązuje państwa członkowskie do udzielenia „pomocy i wsparcia wszelkimi dostępnymi środkami” w przypadku ataku na jedno z państw UE.
Jednocześnie opublikowany w niedzielę (1 lutego) dokument programowy EPL zawiera dziewięć obszarów, w których Unia Europejska powinna rozwinąć zdolności wojskowe, jeśli chce uniezależnić się od Stanów Zjednoczonych. „Dyskusja o uruchomieniu unijnej klauzuli wzajemnej obrony toczy się w czasie najpoważniejszego kryzysu transatlantyckiego od dekad, po tym jak roszczenia Donalda Trumpa wobec Grenlandii zachwiały wiarą w trwałość amerykańskich gwarancji bezpieczeństwa w ramach NATO” – podkreśliło Politico.
Rozmowy Dania-USA-Grenlandia
W ubiegłą środę (28 stycznia) odbyły się rozmowy między Danią, Grenlandią a Stanami Zjednoczonymi. Szef duńskiej dyplomacji odniósł się do nich z lekkim optymizmem. Lars Lokke Rassmussen powiedział dziennikarzom w Brukseli, że „przebiegły one pomyślnie i w konstruktywnej atmosferze”. – Rozmowy nie przyniosły jeszcze rezultatów. Ale jestem dziś nieco bardziej optymistyczny niż tydzień temu – mówił Lars Lokke Rassmussen przed naradą unijnych szefów dyplomacji. Do spotkania dyplomatów doszło po tygodniach napięcia między Danią a Stanami Zjednoczonymi, spowodowanego wielokrotnymi zapowiedziami Donalda Trumpa o zamiarze przejęcia Grenlandii.
Czytaj także: „Duża polska armia i nowe zagrożenia. Donald Trump 'stworzył problem’. 'Potrzeba strategicznej korekty'”.
Źródła:Politico, IAR











