Zmiana czasu 2026. Kiedy przestawimy zegarki? Szybciej niż rok temu

Zmiana czasu na letni 2026. Kiedy przestawiamy zegarki?
Zmiana czasu 2026. Czy ta będzie ostatnia?
Zmiana czasu do likwidacji? Propozycja zmian

Zmiana czasu na letni 2026. Kiedy przestawiamy zegarki?

Zmiana czasu na letni w 2026 roku nastąpi w nocy z 28 na 29 marca. O godzinie 2:00 wskazówki zostaną przesunięte na 3:00, co w praktyce oznacza skrócenie doby o jedną godzinę.

Data ta wynika z rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 4 marca 2022 roku, które określiło harmonogram wprowadzania i odwoływania czasu letniego w latach 2022-2026. Skutek tej operacji pozostaje niezmienny: krótsza noc, dłuższe popołudnia z naturalnym światłem oraz wyraźnie ciemniejsze poranki w pierwszym okresie po zmianie.

W 2025 roku zegarki przestawiano w nocy z 29 na 30 marca, a rok wcześniej z 30 na 31 marca, natomiast w 2026 roku ta sama procedura przypada nieco wcześniej. Mechanizm pozostaje identyczny, ponieważ w całej Unii Europejskiej przejście na czas letni odbywa się zawsze w ostatnią niedzielę marca, a konkretna data zależy wyłącznie od tego, jak w danym roku układają się dni tygodnia.

Przesunięcie zegarów wiąże się z okresem adaptacji, który najmocniej odczuwają osoby funkcjonujące według stałego rytmu dobowego, w tym seniorzy oraz osoby przewlekle chore. W kontekście wynagrodzeń istotne jest to, że skrócenie nocnej zmiany nie oznacza obniżenia pensji przy stawce miesięcznej lub godzinowej, ponieważ Kodeks pracy przewiduje ochronę wynagrodzenia w sytuacji przestoju niezawinionego przez pracownika.

Inaczej może wyglądać kwestia dodatków zależnych od faktycznie przepracowanych godzin, takich jak część składników za pracę w porze nocnej czy nadgodzinach, jeżeli w grafiku przypada godzina, która w tę noc formalnie nie istnieje.

Zmiana czasu 2026. Czy ta będzie ostatnia?

Pytanie o zasadność zmiany czasu powraca przy każdej kolejnej korekcie wskazań zegarów. Na obecnym etapie brakuje jednak podstaw prawnych, by uznać taki scenariusz za rozstrzygnięty. Obowiązek przechodzenia na czas letni i powrotu na czas standardowy wynika z dyrektywy 2000/84/WE, która wiąże wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej i jednoznacznie wskazuje dwie graniczne daty w roku, ostatnią niedzielę marca oraz ostatnią niedzielę października. Zmiana tego stanu rzeczy wymagałaby nowelizacji unijnych przepisów w zwykłej procedurze ustawodawczej, a więc porozumienia między Parlamentem Europejskim i Radą UE, którego dotąd nie udało się osiągnąć.

Debata nabrała tempa w 2018 roku, gdy Komisja Europejska przeprowadziła szerokie konsultacje publiczne wśród obywateli państw członkowskich. Wzięło w nich udział około 4,6 miliona osób, a zdecydowana większość respondentów opowiedziała się za zakończeniem sezonowego przestawiania zegarków, wskazując przede wszystkim na konsekwencje zdrowotne i organizacyjne.

W kolejnym roku Parlament Europejski przyjął stanowisko popierające odejście od zmian czasu, jednak bez zgody Rady UE projekt nie mógł zostać przyjęty. Oznacza to, że wyraźne poparcie społeczne nie przełożyło się dotąd na finalną decyzję legislacyjną, ponieważ państwa członkowskie różnią się w ocenie, czy na stałe przyjąć czas letni czy standardowy oraz jakie skutki miałoby to dla transportu, handlu i funkcjonowania wspólnego rynku.

Zmiana czasu do likwidacji? Propozycja zmian

Również w Polsce temat znalazł odzwierciedlenie w pracach legislacyjnych. 2 kwietnia 2025 roku do Sejmu trafił poselski projekt nowelizacji ustawy o czasie urzędowym, oznaczony jako druk nr 1815, który zakłada wprowadzenie stałego czasu letniego i rezygnację z sezonowych zmian. Projekt nowych przepisów jest obecnie analizowany w komisji sejmowej. Kluczowa wątpliwość dotyczy tego, czy Polska może jednostronnie odejść od obowiązującego systemu, skoro jako członek UE pozostaje związana przepisami prawa unijnego.

Warto przy tym zauważyć, wiele państw od lat nie stosuje zmiany czasu, w tym między innymi Chiny, Indie, Islandia czy Turcja, co pokazuje, że alternatywny model jest możliwy.