-
Studenci Politechniki Łódzkiej opracowali projekt całorocznej infrastruktury rowerowej dla kanadyjskiego miasta Yellowknife.
-
Koncepcja obejmuje m.in. autonomiczne schronienia dla rowerzystów, system zarządzania śniegiem i wodą oraz innowacyjne oznakowanie tras.
-
Projekt wzbudził zainteresowanie społeczności i władz w Kanadzie, a także zapoczątkował dyskusję o rowerowej mobilności w trudnych warunkach klimatycznych.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Projekt studentów nosi nazwę „Yellowknife, year-round mobility and cycling infrastructure”, co oznacza koncepcję całorocznej infrastruktury rowerowej.
To projekt ambitny i dobrze przemyślany, bo studenci musieli zmierzyć się z jednym z najbardziej wymagających problemów współczesnej urbanistyki. Jego celem jest stworzenie funkcjonalnego, bezpiecznego i atrakcyjnego systemu transportu rowerowego w warunkach subarktycznych, gdzie przez znaczną część roku dominują ekstremalnie niskie temperatury, intensywne opady śniegu oraz silne wiatry, skutecznie zniechęcające do korzystania z roweru jako środka transportu.
Jak to się udało i czy spełniło oczekiwania Kanadyjczyków?
Więcej rowerzystów w Kanadzie? Polacy wymyślili, jak to zrobić
Projekt został opracowany przez studentów Politechniki Łódzkiej pod opieką naukową dr inż. arch. Adriany Cieślak-Arkuszewskiej z Instytutu Architektury i Urbanistyki na Wydziale Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska.
Naukowczyni informuje, że prace nad koncepcją miały charakter interdyscyplinarny i opierały się nie tylko na analizach teoretycznych, ale również na danych klimatycznych, urbanistycznych i społecznych, a także konsultacjach z ekspertami z Kanady, co nadało projektowi wysoki poziom i pozwoliło na praktyczne dopasowanie.
– Główną przeszkodą w tym miejscu była do tej pory bariera dotycząca poczucia bezpieczeństwa. W tym miejscu temperatura spada czasem poniżej 40 stopni Celsjusza – mówi w rozmowie z Zieloną Interią ekspertka.
Zespół stworzył więc koncepcję „sheltera”, czyli miejsca, gdzie rowerzyści mogą ogrzać się, skorzystać z toalety i odpocząć. Charakterystyczne, autonomiczne punkty schronienia dla rowerzystów są także zasilane energią słoneczną.
Efektem działań łódzkiej grupy naukowej jest kompleksowy system rozwiązań infrastrukturalnych i organizacyjnych. Wśród nich znalazła się też sieć tras rowerowych podzielona na odcinki całoroczne oraz sezonowe, zaprojektowana na wzór miejskiego krwiobiegu, który zapewnia ciągłość i dostępność komunikacyjną niezależnie od pory roku.
Kanadyjczycy są pod wrażeniem polskiego projektu
Istotnym elementem projektu jest również inteligentne zarządzanie śniegiem i wodą z roztopów, obejmujące strategie odśnieżania, magazynowania i odprowadzania wody, co ma kluczowe znaczenie dla utrzymania przejezdności tras.
Dodatkowo zaproponowano innowacyjne systemy oznakowania – dobrze widoczne nawet w warunkach śnieżnych i przy ograniczonej widoczności.
Grupa studentów wraz z opiekunką projektu zaznaczają, że projekt nie ogranicza się jedynie do warstwy infrastrukturalnej – jego ważnym aspektem jest także próba zmiany nawyków transportowych mieszkańców poprzez zwiększenie atrakcyjności i dostępności transportu rowerowego przez cały rok. Koncepcja wpisuje się w szersze trendy zrównoważonego rozwoju, redukcji emisji oraz budowania bardziej odpornych i przyjaznych środowisku miast.
Propozycja studentów spotkała się z dużym zainteresowaniem w Kanadzie i została zauważona przez tamtejsze społeczności, które doceniły jej praktyczny charakter oraz świeże, innowacyjne podejście do problemu mobilności w trudnych warunkach klimatycznych.
Co więcej, projekt zapoczątkował szerszą dyskusję na temat możliwości wdrażania całorocznych systemów rowerowych nawet w najbardziej wymagających regionach świata, m.in. w Finlandii, skąd też studenci czerpali inspirację. Polska grupa chciałaby się wybrać do Yellowknife, żeby na własne oczy zobaczyć czy wyobrażony przez nich projekt mógłby wejść w życie.
