Od 1 marca 2026 r. najniższa renta z tytułu całkowitej niezdolności do pracy wynosi 1978,49 zł brutto miesięcznie. Przy częściowej niezdolności jest to 1483,87 zł brutto. Są to kwoty minimalne — wysokość przyznanej renty zależy od indywidualnego wyliczenia.
Renta z ZUS w 2026 roku. Jakie schorzenia obejmuje?
O rentę mogą ubiegać się osoby, u których zdolność do pracy ograniczają m.in. choroby układu krążenia, nowotwory, schorzenia neurologiczne, choroby układu oddechowego i narządu ruchu. Dotyczy to także zaburzeń psychicznych, w tym depresji, oraz poważnych chorób skóry.
Nie ma diagnozy, która sama w sobie gwarantuje świadczenie. ZUS ocenia, jak choroba wpływa na możliwość wykonywania pracy. Częściowa niezdolność oznacza utratę zdolności do pracy zgodnej z kwalifikacjami, a całkowita — do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
Sama choroba nie wystarczy. ZUS sprawdzi także staż
Wymagany okres składkowy i nieskładkowy zależy od wieku, w którym powstała niezdolność do pracy. Wynosi od roku przed ukończeniem 20 lat do pięciu lat po ukończeniu 30 lat. W tym drugim przypadku pięć lat powinno przypadać w ciągu dziesięciu lat przed złożeniem wniosku lub powstaniem niezdolności.
ZUS sprawdza też, kiedy powstała niezdolność do pracy — co do zasady musi to nastąpić w określonym ustawą okresie, np. podczas ubezpieczenia, albo w ciągu 18 miesięcy od jego ustania. Od tych wymogów przewidziano wyjątki. Przykładowo warunek pięciu lat w ostatniej dekadzie nie dotyczy osoby całkowicie niezdolnej do pracy, która udowodniła 25 lat okresów składkowych jako kobieta lub 30 lat jako mężczyzna.
Choroba zawodowa? Obowiązują inne kwoty
Jeśli niezdolność do pracy jest skutkiem choroby zawodowej, można ubiegać się o rentę z tego tytułu. Lekarz orzecznik lub komisja lekarska ZUS musi potwierdzić związek między chorobą zawodową a niezdolnością do pracy. Od marca 2026 r. najniższa taka renta wynosi 2374,19 zł brutto przy całkowitej niezdolności i 1780,64 zł brutto przy częściowej.
Skalę świadczenia pokazują dane ZUS: w 2025 r. przyznano 40 076 rent z tytułu niezdolności do pracy. Większość — 27 072 — dotyczyła częściowej niezdolności.
