-
Mysikrólik zwyczajny jest najmniejszym ptakiem Europy, osiągającym wagę zaledwie pięć gramów.
-
Gatunek ten zamieszkuje głównie lasy iglaste, a w latach 2000–2016 jego liczebność w Polsce wykazywała umiarkowaną tendencję spadkową.
-
Ptak ten jest w Polsce objęty ochroną i wykazuje niezwykłą odporność na niskie temperatury, przez co nie szuka schronienia w dziuplach nawet zimą.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Mysikrólik zwyczajny (Regulus regulus regulus) to jeden z 14 podgatunków mysikrólika – tak nazywa się rodzina tych ptaków. Nie jest zagrożony wyginięciem, choć w Polsce obserwuje się nieznaczny trend spadkowy populacji.
Ile jest mysikrólików w Polsce?
Mysikrólik zwyczajny, choć taki mały i w zaroślach być może trudny do zobaczenia, jest pospolitym gatunkiem w Polsce. Szczególnie licznie występującym w lasach iglastych, zwłaszcza świerkowych i jodłowych. Unika terenów rolniczych.
Jego populacja lęgowa w latach 2008-2012 wynosiła ok. 370-620 tys. par – wynika z danych Ogólnopolskiego Towarzystwa Ochrony Ptaków.
W latach 2000-2016 liczebność gatunku wykazywała umiarkowaną tendencję spadkową i była o 20-30 proc. niższa niż na początku XXI w. Spadek ten był wyraźniejszy w północnej Polsce, natomiast na południu liczebność pozostawała względnie stabilna.
Jednocześnie zasięg występowania mysikrólika po 2007 r. wzrastał, osiągając najwyższą wartość w 2016 r. Podobne tendencje spadkowe obserwowano w całej Europie. Przyczyny zmian liczebności nie są dokładnie poznane, ale mogą być związane z surowością zim.
Oliwkowy, mały ptaszek wygląda egzotycznie. W Polsce jest powszechny
Mysikrólika można znaleźć np. w puszczach: Augustowskiej, Knyszyńskiej i Białowieskiej. Nieliczny jest jedynie na obszarach bez świerka. Spotkać go można w górach do górnej granicy lasu do wysokości 1500 m n.p.m.
Dość licznie zimuje w Polsce, choć rokrocznie w zmiennej liczbie. W niektórych latach notuje się naloty ptaków z północnego wschodu Europy. Najczęściej spotyka się je w trakcie migracji wiosną i jesienią, kiedy to wędrują w większych grupach.
Mysikrólik jest najmniejszym ptakiem Europy, choć czasami mylnie za takiego uznaje się też strzyżyka. Charakteryzuje się niewielką, krępą i zaokrągloną sylwetką, dużą głową oraz krótkim, ostro zakończonym ogonem. Samiec i samica są do siebie podobne pod względem wielkości i wyglądu. Ich upierzenie ma oliwkowozieloną barwę, jaśniejszą na spodzie ciała i ciemniejszą na grzbiecie.
Brzuch mysikrólika jest żółtoszary, a lotki i sterówki mają brązowe zabarwienie. Krótki, delikatny dziób oraz tęczówki są ciemnobrązowe, a nozdrza przykrywa pojedyncze piórko. Nogi mysikrólika są oliwkowobrązowe. Młode osobniki przypominają dorosłe ptaki, jednak ich upierzenie jest bardziej matowe.
Młody wygląda jak dorosły i trudno go zaobserwować
Pomimo niewielkich rozmiarów mysikrólik jest niezwykle ruchliwy. Trudno go zaobserwować, ponieważ większość czasu przebywa wysoko w koronach drzew.
Łatwiej rozpoznać go po głosie, szczególnie w lasach iglastych. Rzadko schodzi na ziemię, robiąc to zazwyczaj w wyjątkowych sytuacjach, np. przy silnym niedoborze pokarmu. Jego lot nie ma szczególnie charakterystycznych cech, więc podczas przelotu też trudno będzie go rozpoznać.
Mysikrólik nawet zimą nie szuka schronienia w dziuplach ani innych kryjówkach. Jest dobrze przystosowany do niskich temperatur i potrafi długo przebywać na gałęzi podczas silnego mrozu. Choć jest niewielki, posiada ogromną wytrzymałość. W trakcie dnia może przelecieć dziesiątki kilometrów.
W okresie karmienia piskląt samce ograniczają śpiew, aby nie zwracać uwagi drapieżników na gniazdo. Od głosu zniczka mysikrólik różni się szybkim powtarzaniem dźwięków „si si”, po których następuje głośniejsza, dwusylabowa i modulowana seria zakończona delikatnym trelem.
Ptak w Polsce objęty ochroną. Również w Europie jej podlega.
