-
Korbacz pospolity, osiągający niespełna metr długości, jest jednym z najbardziej jadowitych węży świata zamieszkującym tereny Azji Środkowej, Indii oraz Bliskiego Wschodu.
-
Naukowcy udokumentowali w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, że korbacz omański w okresowych zbiornikach wodnych poluje na małe ryby z gatunku Garra barreimiae.
-
Substancją aktywną w jadzie węża jest glikoproteina zwana ekaryną, która powoduje rozpad protrombiny i prowadzi do niekontrolowanego wykrwawienia ofiary.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
Do najbardziej jadowitych węży świata zalicza się najczęściej spore gady. Tajpan pustynny otwiera listę, na której są także australijskie nibykobry i zdradnice, spore mamby czy grzechotniki. Korbacze nie robią takiego wrażenia. Niesłusznie.
Korbacze są silnie jadowitymi wężami pustynnymi
Ten gad co prawda nie ma nawet metra i nader często kryje się w piasku, więc niełatwo go dostrzec. Mówimy jednak o jednym z najgroźniejszych węży świata, wyposażonym w silny jad. To korbacz pospolity, zwany niekiedy niezbyt prawidłowo efą piaskową. Niezbyt, gdyż „efa” to rusycyzm. To jego rosyjska nazwa.
Korbacze żyją w Azji Środkowej, Indiach i na Bliskim Wschodzie, w państwach arabskich oraz na rozległych terenach Sahary. To węże pustynne i przystosowane do życia w suchym klimacie.
Większość dnia przeczekują zagrzebane w piasku, a gdy już muszą wyruszyć w wędrówkę w pełnym słońcu, posługują się metodą znaną u wielu pustynnych węży – pełzają bokiem. Wówczas dotykają gorącego piasku nie całą powierzchnią brzucha, ale kilkoma punktami.
Ponieważ to wąż pustynny, większość jego zdobyczy stanowią żyjące na piasku zwierzęta, zwłaszcza jaszczurki i małe gryzonie. Nie spodziewalibyśmy się, że będzie polował na ryby. Tymczasem w Zjednoczonych Emiratach Arabskich po raz pierwszy udokumentowano przypadek zjadania ryb przez tego wyjątkowo jadowitego węża pustynnego.
Nieduże ryby gromadzą się w wadi i są celem węża
Podczas obfitych w rosę nocy albo sporadycznych opadów deszczu na pustyni tworzą się wadi, czyli okresowe oczka wodne czy też wysychające czasowo koryta rzek. Gdy napełniają się wodą, pojawiają się tam ryby. Badacze węży w Emiratach zaobserwowali korbacza omańskiego, który zasadzał się przy wysychających wadi, gdzie w płytkiej wodzie gromadziły się nieduże ryby z gatunku Garra barreimiae.
Ta ryba występuje w wodach powierzchniowych na obszarach górzystych w Omanie i Zjednoczonych Emiratach Arabskich, a część populacji ryb żyje w jaskiniach pod powierzchnią ziemi i jest ślepa. Zwierzęta te chętnie korzystają z okresowych zbiorników wodnych np. po to, by odbyć tarło. Na to czeka wąż.
O tym odkryciu donosi „Ecology and Evolution”, gdzie czytamy o korbaczach omańskich połykających upolowane ryby w Wadi Shawka w Ras Al Khaimah. Inne z kolei chwytały ryby w Wadi Wurrayah w Fudżajrze.
W miarę jak woda po deszczach opada, niektóre ryby zostają uwięzione w tymczasowych zbiornikach, stwarzając rzadką okazję dla drapieżnika lądowego.
„Nie jest jasne, jakie czynniki wpływają na taką dietę węży, ale jest prawdopodobne, że ewolucja tych gadów jest napędzana przez najliczniejszą ofiarę dostępną w danym środowisku” – informują naukowcy. W wypadku tego korbacza to ryby.
Jak zabija korbacz pospolity?
Korbacz chwyta je łatwo z uwagi na swój mocny i silnie działający jad. W jego przypadku istota zagrożenia nie jest dawka jadu wstrzykiwana przez zwierzę, ale to, co ów jad zawiera.
To glikoproteina nazywana ekaryną, substancja niezwykle szkodliwa dla naszej krwi. Powoduje rozpad protrombiny, czyli pierwszego czynnika krzepnięcia krwi. Konsekwencje – już bez wchodzenia w chemiczne i biologiczne szczegóły – łatwo sobie wyobrazić.
Krew przestaje krzepnąć, cały ten mechanizm zostaje zakłócony i człowiek czy inna ofiara korbacza po prostu się wykrwawia. Nie dochodzi do klasycznego zatrucia mięśni czy układu nerwowego, ale silnego krwotoku nawet z niedużej rany.
Uważa się, że ok. 5-20 proc. ukąszeń przez niedużego korbacza pospolitego kończy się u ludzi śmiercią, a wystarczy do tego 5 mg jadu. Na całe szczęście nie dochodzi do nich aż tak często, chociaż w niektórych miejscach wąż ten jest rzeczywiście pospolity i występuje bardzo licznie.
Zagrajmy w „państwa-miasta”. My dajemy węża czy jaszczura, a ty – państwo
