Autor: Khan Yunis
W południowym obozie w Chan Junus, Kamal Al-Dabary, były student inżynierii wykorzystał swoje umiejętności, aby pomóc rodzinom, które, podobnie jak większość mieszkańców Gazy, żyją na wygnaniu, nie mając bezpośredniego dostępu do zdewastowanej sieci energetycznej tego niewielkiego terytorium.
Według Banku Światowego ponad 90 proc. mocy wytwórczych i dystrybucyjnych energii elektrycznej w Strefie Gazy zostało zniszczonych do kwietnia 2026 r., w dużej mierze w wyniku izraelskich ataków, które zdewastowały domy i infrastrukturę.
Siedząc na ziemi, Dabary majsterkował przy przewodach elektrycznych, metalowych częściach i podstawowych narzędziach na plastikowym stole.
W Strefie Gazy brakuje prądu. Palestyńczycy i tak sobie radzą
Po starannym skręceniu kabli i przetestowaniu ich za pomocą multimetru, zapaliła się mała żarówka, a potem kolejna, sygnalizując przepływ prądu.
„Kiedy panele słoneczne były jeszcze stosunkowo niedrogie, kupiliśmy jeden i ciągle go przestawialiśmy, żeby podążał za słońcem” – powiedział agencji AFP 60-latek, wysiedlony w wyniku walk między Izraelem a Hamasem.
Konflikt zaostrzył się po ataku palestyńskiego ruchu islamistycznego na Izrael z 7 października 2023 r.
Po trzech latach wojny ceny gwałtownie wzrosły, ponieważ pomoc i dostawy komercyjne sączą się do Strefy Gazy przez przejścia ściśle kontrolowane przez Izrael.
Pojedynczy panel słoneczny kosztuje teraz co najmniej 15 000 szekli (ok. 18 500 zł), co czyni go nieosiągalnym dla większości mieszkańców Gazy – powiedział Dabary.
Mieszkańcy Gazy sami konstruują turbiny wiatrowe
„Od trzech lat nie mamy pracy ani dochodów” – dodał. „Wtedy wpadł mi do głowy pomysł turbiny wiatrowej. Dlaczego nie wykorzystać wiatru? Więc odzyskaliśmy części z gruzów„.
Turbiny zbudowane są z silników skuterów i starych zbiorników na wodę pociętych na łopaty.
Gdy wiatr obraca łopaty, napędzają one silnik, który wytwarza energię elektryczną. Moc przechodzi następnie przez obwody zmontowane z części odzyskanych ze zniszczonych domów i jest magazynowana w akumulatorach.
Zapewnia to wystarczającą ilość energii elektrycznej do ładowania telefonów oraz zasilania świateł, wentylatorów, a nawet golarek elektrycznych – drobnych udogodnień, które dla rodzin wciąż mieszkających w namiotach i schroniskach stały się luksusem.
Prawie wszyscy mieszkańcy Strefy Gazy zostali podczas wojny przesiedleni przynajmniej raz, a większość z nich mieszka teraz na niewielkim obszarze pozostającym pod rządami Hamasu, podczas gdy Izrael kontroluje ponad 60 proc. terytorium wzdłuż jego obwodu.
„Pomagają nam wytrwać… dopóki Bóg nie wybawi nas z tej udręki i nie będziemy mogli wrócić do domu” – powiedział Dabary, znany lokalnie jako Abu Ayman.
Wydajność pozostaje skromna. Ale w obozie, w którym ciągle brakuje wszystkiego, liczy się każdy wat. Ten system „wszystko zmienił” – powiedział 50-letni Saleh ben Hasan.
Ponieważ dostęp do opieki zdrowotnej i leków jest w Strefie Gazy utrudniony, prąd może również pomóc w utrzymaniu działania sprzętu medycznego.
„Jeśli dziecko potrzebuje nebulizatora (urządzenia używanego do podawania leków wziewnych) w środku nocy, do kogo innego możemy się zwrócić?” – powiedział. „Potrzebna jest elektryczność… Więc zwracamy się do naszego brata Abu Aymana”.
