-
Bobry wracają na Wyspy Brytyjskie po kilkuset latach nieobecności, a program ich reintrodukcji kosztuje od 150 do 200 tys. funtów.
-
Naukowcy podkreślają ogromny wpływ bobrów na środowisko, szczególnie w zakresie gospodarki wodnej oraz przeciwdziałania suszom i powodziom.
-
Wielka Brytania szacuje, że obecność bobrów może przynieść milionowe oszczędności oraz poprawić nawodnienie pól i pastwisk.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu
Naukowcy nie mają wątpliwości – nie istnieje na świecie żadne zwierzę, które miałoby taki wpływ na przekształcenie i inżynierię środowiska jak bóbr. Żadne nie ma siły zmieniania go na taką skalę i kształtowania zwłaszcza gospodarki wodnej. Żadne inne zwierzę nie ma takiego wyczucia i nie ma też takich możliwości wpływania na przepływ wody.
Bobry nigdy się nie mylą co do wody
U bobrów sprowadza się to głównie do budowania tam i spiętrzania wody tak, aby wylała i podniosło się jej lustro. Bóbr robi to jednak tylko wtedy, gdy musi i gdy taka jest potrzeba, np. gdy musi zalać podwodną część swoich żeremi. Gdy okolica tego potrzebuje.
– On się nigdy nie myli – ocenia prof. Tadeusz Mizera z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, który bada bobry od lat. – Jeżeli spiętrza wodę, to znaczy że ma rację. Zawsze.
Natura wyposażyła bobra nie tylko w fenomenalną intuicję, ale i narzędzia do przekształcania środowiska. Potężne siekacze potrafią rozgryźć korę i łyko, powalić prawie każde drzewo. Silne mięśnie pozwalają mu zataszczyć gałęzie do wody, a zmysł budowlany i płaski ogon, nazywany zresztą czasem kielnią, pozwalają budować konstrukcje, jakich inne zwierzęta nie są w stanie wznosić.
Inaczej mówiąc, bóbr ma swoją koncepcję na temat tego, jak powinna wyglądać jego okolica i którędy powinna płynąć w niej woda. Najczęściej jest to koncepcja inna od tej, którą mają ludzie lubiący osuszać rzeki i jeziora. To jednak sprzyja suszy. To dzisiaj jeden z największych problemów świata, zwłaszcza że jej paradoksalną konsekwencją są katastrofalne powodzie.
Brytyjczycy zachwyceni wpływem bobra na środowisko
Przekonują się o tym Brytyjczycy, którzy stracili swe bobry już kilkaset lat temu. Ok. 1300 r. bobry zniknęły z Anglii i Walii, a po 1600 r. – ze Szkocji. Kryzys bioróżnorodności w Wielkiej Brytanii zaczął się już w średniowieczu i przyspieszył w czasie rewolucji przemysłowej w XVIII i XIX w. Z Wysp Brytyjskich zniknęły nie tylko żubry, łosie, wilki, dziki, rysie, ale nawet kuny leśne, a także wspomniane bobry.
Powrót tych gryzoni na Wyspy Brytyjskie jest o tyle spektakularny, co dość przypadkowy. W Szkocji na rzece Ericht te ssaki pojawiły się na początku XXI w. Zapewne zostały wypuszczone tam nielegalnie albo zbiegły z hodowli.
Szkoci początkowo chcieli wyłapać intruzów, ale po kilku latach wycofali się z tego. Okazało się bowiem, że wpływ bobrów na środowisko naturalne w tym rejonie kraju był znaczący i bardzo korzystny.
Rolnicy mają lepsze plony i nawodnione tereny
Dzisiaj nikt w Wielkiej Brytanii nie myśli o usunięciu bobrów, które pojawiły się nie wiadomo skąd. Przeciwnie, powstały projekty dalszej reintrodukcji zwierząt w nowych miejscach.
W zeszłym roku wypuszczono bobry w Dorset, a odpowiada za to Cornwall Wildlife Trust. Ocenia ona koszty reintrodukcji bobrów w tym rejonie na 150 tys. funtów. Z kolei wypuszczenie zwierząt w Szkocji, od pozwoleń po przygotowanie terenu i sam proces, pochłonęło 195 tys. funtów.
Brytyjczycy szacują jednak, że te koszty ponieść warto, gdyż zaoszczędzą nawet miliony funtów dzięki pracy bobrów, które chronią przed suszami i powodziami. Wielka Brytania obecnie wydaje 2,6 mld funtów rocznie na systemy obrony przeciwpowodziowej np. wały, kanały i inne zabezpieczenia. Bobry mogą to zapewnić same.
Rolnicy w Szkocji czy Kornwalii już mówią o wyższych plonach, o lepszej wegetacji roślin i doskonalszym nawodnieniu pół i pastwisk tam, gdzie bytują bobry. Gryzonie stały się jednymi z najważniejszych zwierząt wracających na Wyspy Brytyjskie i mają nawet trafić na nowe banknoty. Wielka Brytania przewiduje umieszczenie na nich swoich zwierząt.
