Ta przyprawa regeneruje jelita. Cudowne działanie popularnego korzenia

Naukowcy wskazują, że substancje zawarte w imbirze mogą wpływać na odbudowę uszkodzonej bariery jelitowej i poziom cukru we krwi.
Badania przeprowadzone na myszach wykazały, że nanocząsteczki z soku imbiru mogą wspierać regenerację nabłonka jelitowego i ograniczać procesy zapalne.
Nie udowodniono, że spożywanie imbiru w codziennej diecie daje taki sam efekt, a dalsze badania kliniczne są potrzebne, by potwierdzić obserwacje u ludzi.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie

Naukowcy wykazali, że ten popularny korzeń potrafi zregenerować jelita w bardzo krótkim czasie. Tak brzmi sensacyjne podsumowanie nowych wyników. Trzeba jednak doprecyzować, że najnowsze doświadczenie dotyczące regeneracji jelit przeprowadzono na myszach, a badacze wykorzystali specjalnie wyizolowane nanocząsteczki pochodzące z soku z imbiru. Nie jest więc jeszcze udowodnione, że zwykłe jedzenie imbiru w takiej samej formie szybko odbuduje ludzkie jelita. Wyniki są jednak bardzo interesującym sygnałem do dalszych badań.

Na co jest dobry imbir?

Imbir lekarski (Zingiber officinale) jest kłączem rośliny z rodziny imbirowatych. W kuchni wykorzystuje się go świeżego, suszonego i sproszkowanego. Charakterystyczny smak zawdzięcza między innymi gingerolom i innym związkom bioaktywnym. Imbir kojarzony jest przede wszystkim z łagodzeniem nudności, chorobą lokomocyjną i dolegliwościami trawiennymi.

Badania kliniczne przywołane przez portal Rynek Zdrowia wskazują, że imbir może pomagać zmniejszać nudności, choć siła dowodów zależy od przyczyny dolegliwości i zastosowanego preparatu. Opisywano również jego potencjalny wpływ na procesy zapalne, gospodarkę glukozową, lipidy oraz niektóre parametry związane z funkcjonowaniem wątroby. Nie oznacza to jednak, że każdy z tych efektów jest równie dobrze potwierdzony.

Szczególnie interesujący jest wpływ imbiru na poziom cukru. W randomizowanym badaniu z udziałem 88 osób z cukrzycą typu 2 uczestnicy przyjmowali przez osiem tygodni trzy kapsułki zawierające po 1 g sproszkowanego imbiru dziennie albo placebo. W grupie imbirowej średni poziom glukozy na czczo zmniejszył się o 10,5 proc., a wyniki dotyczące HbA1c i insulinooporności również wskazywały na korzystną zmianę.

Imbir działa przeciwzapalnie i antybakteryjnie, dzięki czemu może pomóc w walce z przeziębieniem123RF/PICSEL

Jelita ci podziękują

Najnowsze odkrycie dotyczące jelit jest dziełem zespołu naukowców ze Stanów Zjednoczonych. W badania zaangażowani byli badacze z Georgia State University oraz Atlanta Veterans Affairs Medical Center. Wyniki pracy opublikowano w czasopiśmie Biomaterials.

Naukowcy nie ograniczyli się do sprawdzenia, czy sam imbir może działać na jelita. Zainteresowali się znacznie mniejszymi strukturami obecnymi w soku z tego korzenia. To ważne rozróżnienie, ponieważ badanie nie polegało po prostu na podawaniu myszom kawałków świeżego imbiru.

Badania nad imbirem

Najpierw badacze przygotowali sok z korzenia imbiru. Następnie specjalistycznymi metodami wyizolowali z niego mikroskopijne nanocząsteczki. Tak przygotowany materiał poddano dalszym eksperymentom. Naukowcy chcieli sprawdzić, czy cząsteczki pochodzące z imbiru mogą dotrzeć do jelita grubego i oddziaływać na komórki tworzące jego wyściółkę.

Kolejny etap obejmował badania na myszach. Zaobserwowano, że nanocząsteczki mogą docierać do jelita grubego i być pobierane przez komórki nabłonka. To właśnie ta właściwość zwróciła szczególną uwagę zespołu. Nabłonek jelitowy tworzy bowiem barierę oddzielającą zawartość jelita od tkanek organizmu. Gdy bariera zostaje uszkodzona, może dojść do nasilenia stanu zapalnego i zaburzenia prawidłowego działania przewodu pokarmowego.

Procesy zapalne złagodzone

Eksperymenty wskazały, że nanocząsteczki pochodzące z imbiru mogą ograniczać procesy zapalne w jelitach. Jednocześnie obserwowano pobudzenie mechanizmów związanych z regeneracją nabłonka jelitowego. Cząsteczki wspierały także komórki odpowiedzialne za utrzymanie naturalnej bariery ochronnej jelita.

W centrum zainteresowania badaczy znalazły się między innymi 6-gingerol i 6-shogaol. Są to związki naturalnie występujące w imbirze, którym przypisuje się właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne. Właśnie dlatego od dawna są przedmiotem badań dotyczących wpływu imbiru na organizm.

Imbir chroni przed infekcjami i pomaga łagodzić objawy przeziębienia123RF/PICSEL

Czy imbir rzeczywiście regeneruje jelita?

Tu potrzebna jest ostrożność. Sformułowanie, że naukowcy udowodnili regenerację ludzkich jelit za pomocą imbiru, byłoby zbyt daleko idącym uproszczeniem. Najnowsze badanie dotyczące nanocząsteczek przeprowadzono na modelu zwierzęcym. Co więcej, wykorzystano wyizolowane struktury pochodzące z imbiru, a nie zwykłą porcję świeżego lub sproszkowanego korzenia.

To bardzo ważna różnica. Człowiek po zjedzeniu imbiru nie przyjmuje automatycznie takiej samej dawki nanocząsteczek, jaka została wykorzystana w laboratorium. Potrzebne są dalsze eksperymenty, a przede wszystkim badania kliniczne z udziałem ludzi. Dopiero one pozwolą sprawdzić, czy obserwowany efekt można przełożyć na praktyczne zastosowanie u pacjentów.

Mimo to wyniki są interesujące. Pokazują bowiem, że imbir może zawierać struktury zdolne do oddziaływania na komórki jelitowe i potencjalnie wykorzystywane w przyszłości jako nośniki substancji wspierających leczenie. To znacznie szersza perspektywa niż traktowanie imbiru wyłącznie jako przyprawy.

Imbir a wątroba i cukier we krwi

Warto spojrzeć także na wcześniejsze badania, ponieważ właśnie one stoją za informacjami o 3 g imbiru przez osiem tygodni. W badaniu randomizowanym, podwójnie zaślepionym i kontrolowanym placebo uczestniczyło 88 osób z cukrzycą typu 2. Grupa przyjmująca imbir otrzymywała 3 g sproszkowanego kłącza dziennie przez osiem tygodni.

Są też dane dotyczące wątroby. W randomizowanym badaniu u osób z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby suplementacja imbirem wiązała się między innymi ze spadkiem aktywności ALT, poziomu cholesterolu LDL, glukozy na czczo, wskaźnika insulinooporności oraz markera stanu zapalnego hs-CRP. Nie wszystkie parametry uległy jednak poprawie, dlatego nie należy przedstawiać tych wyników jako dowodu na leczenie stłuszczenia wątroby samym imbirem.

Ile imbiru można jeść?

W badaniach klinicznych stosowano różne dawki, dlatego nie ma jednej uniwersalnej porcji odpowiedniej dla każdego. W części eksperymentów wykorzystywano od około 1 do 3 g sproszkowanego kłącza dziennie. W badaniu dotyczącym cukrzycy szczególnie często przywoływane jest 3 g przez osiem tygodni, ale nie oznacza to, że każdy powinien samodzielnie przyjmować taką dawkę.

Imbir w żywności może być wartościowym dodatkiem do diety, jednak suplementację należy traktować ostrożniej. Znaczenie ma postać preparatu, dawka, czas stosowania oraz stan zdrowia. Osoby przyjmujące leki, zwłaszcza wpływające na krzepnięcie krwi lub poziom glukozy, powinny przed rozpoczęciem regularnej suplementacji skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie warto też traktować imbiru jako zamiennika leczenia. Dotyczy to szczególnie cukrzycy, chorób wątroby i chorób zapalnych jelit. Obiecujące wyniki badań mogą być podstawą do kolejnych eksperymentów, ale nie są jeszcze równoznaczne z rekomendacją terapeutyczną.