Uczeń z Polski znalazł coś dziwnego. Kamień okazał się skarbem sprzed lat

Uczeń czwartej klasy odkrył skamieniałość koralowca kolonijnego pochodzącą sprzed około 300–400 mln lat.
Charakterystyczny wzór przypominający plaster miodu tworzą dawne korality, czyli struktury, w których niegdyś żyły drobne polipy.
Skamieniałość prawdopodobnie trafiła w okolice Wizny na skutek transportu przez lądolód skandynawski lub została przywieziona wraz ze żwirem budowlanym.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie

Chłopiec przyniósł do szkoły kamień, który okazał się prawdziwym skarbem. To nie złoto ani drogocenny minerał, lecz fragment dawnego życia zachowany w skale.

Okaz ucznia z czwartej klasy Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Wiźnie (woj. podlaskie) wzbudził zainteresowanie ze względu na niezwykłą strukturę. Nauczyciele informują, skamieniałość może być pamiątką po koralowcach żyjących w morzu ponad 300 mln lat temu.

Ale gratka! Bartek z czwartej klasy przyniósł wspaniałe znalezisko – skamieniałość koralowca kolonialnego

Uwagę zwracają przede wszystkim regularne, drobne komórki, które przypominają plaster miodu. Nie są one jednak dziełem pszczół ani przypadkowym układem minerałów. To pozostałości struktur, w których niegdyś żyły maleńkie zwierzęta morskie.

Nauczyciele ze szkoły informują, że znalezisko jest wyjątkową pamiątką z czasów, gdy okolice dzisiejszej Polski wyglądały zupełnie inaczej. Skamieniałość mogła trafić na te tereny wraz z lądolodem skandynawskim, który podczas kolejnych zlodowaceń transportował na duże odległości ogromne ilości skał i osadów.

Nie można też wykluczyć, że okaz przywieziono z innego regionu Polski, np. wraz ze żwirem wykorzystywanym do prac budowlanych.

Czym jest koralowiec kolonijny?

Koralowce to zwierzęta bezkręgowe zaliczane do parzydełkowców. Większość z nich żyje w środowisku morskim, a wiele gatunków tworzy kolonie złożone z licznych osobników.

Choć pojedynczy koralowiec może być niewielki, wspólne życie wielu organizmów pozwala budować rozbudowane struktury. U licznych gatunków powstaje przy tym szkielet, który po śmierci zwierząt może przetrwać w osadach i z czasem ulec fosylizacji.

Koralowiec kolonijny nie jest więc pojedynczym kamiennym organizmem, lecz pozostałością kolonii, w której żyło wiele drobnych polipów. Każdy z nich zajmował własną przestrzeń, określaną jako koralit.

Charakterystyczne komórki przypominające plaster miodu to dawne korality – pojedyncze rurkowate domki, w których setki milionów lat temu żyły małe polipy

Warto przy tym pamiętać, że koralowce nie są roślinami, choć ich rozgałęzione formy mogą przypominać podwodne krzewy. Polipy mają miękkie ciało i czułki, którymi chwytają pokarm.

U wielu gatunków występują komórki parzydełkowe pomagające w zdobywaniu pożywienia i obronie. W przypadku licznych koralowców kolonijnych wspólny szkielet stanowi podporę dla kolejnych osobników i może zachować się długo po ich obumarciu.

Jak koralowiec trafił w okolice Wizny?

Okaz znaleziony przez ucznia jest pamiątką po organizmach żyjących w morzu ok. 300-400 mln lat temu. Znalezienie skamieniałości koralowca w Polsce nie oznacza, że w miejscu odkrycia musiało kiedyś znajdować się morze. Skały i minerały mogą pokonywać ogromne odległości, a jednym z najważniejszych naturalnych środków transportu w historii naszego krajobrazu był lądolód.