-
Do jeziora Loch Ness w ramach projektu Ness Beaver wypuszczono rodzinę sześciu bobrów, mających wspierać odbudowę lokalnego ekosystemu.
-
Bobry są uznawane za inżynierów środowiska, ponieważ poprzez budowanie tam i spiętrzanie wody potrafią skutecznie kształtować gospodarkę wodną oraz tworzyć nowe mokradła.
-
Zwierzęta te powróciły do Szkocji w 2009 roku po pięciusetletniej nieobecności, a okolice Loch Ness historycznie stanowiły ich ostatnią naturalną ostoję w regionie.
-
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie
W jeziorze Loch Ness widać życie. To jednak nie jest długoszyi Nessie, którego bezskutecznie próbują znaleźć miłośnicy kryptozoologii. Tym razem to bobry, które zostały wypuszczone do szkockiego jeziora. „Projekt Ness Beaver ma się stać kamieniem milowym w odbudowie środowiska naturalnego w Wielkiej Brytanii” – powiedział Alan McDonnell, szef działu odnowy środowiska naturalnego w Trees for Life.
Ten kamień milowy jest częścią dużego projektu, który ma na celu ponowne wprowadzenie co najmniej 15 grup rodzin bobrów do jezior, zatok i rzek wokół Loch Ness w ciągu najbliższych trzech lat.
Okolice Loch Ness to ostatnia ostoja bobra w XVI wieku
Nie bez powodu, bowiem bobry po raz pierwszy zauważono w Szkocji w 2009 r. po pięciuset latach przerwy. A poprzedni raz te zwierzęta zamieszkiwały tutejsze jeziora, rzeki i rozlewiska właśnie w okolicach Loch Ness w latach 1526-1527. A zatem to słynne szkockie jezioro było ich ostatnią naturalną ostoją przed przełomem, który doprowadził do wymarcia wielu zwierząt Wielkiej Brytanii, nie tylko bobrów, ale i wilków, żubrów, dzików, nawet kun leśnych. Dzisiaj Wielka Brytania jest sztandarowym przypadkiem przywracania utraconej przyrody, a bobry to przykład spektakularny. Największe gryzonie Europy mają bowiem to do siebie, że zmieniają okolicę, w której żyją.
Naukowcy nie mają wątpliwości – nie istnieje na świecie żadne zwierzę, które miałoby taki wpływ na przekształcenie i inżynierię środowiska jak bóbr. Żadne nie ma siły zmieniania go na taką skalę i kształtowania zwłaszcza gospodarki wodnej. Żadne inne zwierzę nie ma takiego wyczucia i nie ma też takich możliwości wpływania na przepływ wody.
U bobrów sprowadza się to głównie do budowania tam i spiętrzania wody tak, aby wylała i podniosło się jej lustro. Bóbr robi to jednak tylko wtedy, gdy musi i gdy taka jest potrzeba, np. gdy musi zalać podwodną część swoich żeremi. Gdy okolica tego potrzebuje.
Szkoci wypowiedzieli się jasno: chcą bobrów
Jak już informowaliśmy w Zielonej Interii, oszczędności związane z obecnością bobrów i zmienianiem przez nie okolicy idą w miliony, otwiera się w nowym oknie. Szkoci początkowo chcieli wyłapać zwierzęta zauważone tu po latach w 2009 r., ale wycofali się z tego. Okazało się bowiem, że wpływ bobrów na środowisko naturalne w tym rejonie kraju był znaczący i bardzo korzystny.
Teraz trwa reintrodukcja zwierząt na terenie północnej części Wysp Brytyjskich. Do Loch Ness wypuszczono rodzinę sześciu bobrów i to one, a nie potwór Nessie, mają stać się symbolem tego jeziora. Jak podaje BBC, celem projektu jest umożliwienie wciąż rozczłonkowanym w Wielkiej Brytanii populacjom bobrów połączenia się i rozwoju w odpowiednim siedlisku, obejmującym tereny leśne oraz setki mil brzegów rzek i jezior.
Bobry pochodziły z obszarów, w których wywierały negatywny wpływ na najlepsze grunty rolne i gdzie środki łagodzące okazały się nieskuteczne lub niemożliwe do zastosowania. Tam przeszkadzały, tu pomogą. Mają podnieść poziom wody, wykopać kanały, przycinać drzewa i budować tamy, aby tworzyć zbiorniki wodne, mokradła i wypełnione światłem przerwy w lesie. To powinno sprawić, że rozrośnie się wodna roślinność, wrócą płazy i wodne owady oraz ich larwy. Owady powinny zaś sprawić, że zwiększy się liczba ptaków i nietoperzy.
Wypuszczenie bobrów do Loch Ness odbyło się po społecznych konsultacjach, a nie na przekór im. 73 proc. ankietowanych było za.
Żubr, bóbr, łoś… je znają wszyscy. A kto słyszał o tych ssakach Polski?
