Posadź go przed przymrozkami. Wiosną stworzy fioletowy dywan

Żagwin ogrodowy należy do rodzaju Aubrieta z rodziny kapustowatych i naturalnie występuje na terenach od Włoch aż po Iran.
Roślina ta preferuje słoneczne stanowiska oraz przepuszczalne, niezbyt wilgotne podłoże, ponieważ nadmiar wody w glebie sprzyja gniciu korzeni.
Bylina kwitnie obficie od kwietnia do czerwca, tworząc niskie, zwarte poduchy, które po przycięciu pędów mogą zakwitnąć ponownie pod koniec lata.
Więcej podobnych informacji znajdziesz na stronie głównej serwisu, otwiera się w nowym oknie

Jest kwiat, który tworzy fioletowy dywan i właśnie teraz można go sadzić, dopóki ziemi nie skuje mróz. Żagwin nie potrzebuje wielkiej rabaty ani skomplikowanej pielęgnacji, a gdy zakwitnie, niemal całkowicie zakrywa liśćmi i kwiatami wolną przestrzeń. W porównaniu z popularnymi chryzantemami daje zupełnie inny efekt: zamiast zwartej kępy otrzymujemy szeroką, niską poduchę, która rozlewa się po ziemi, murkach i kamieniach. Kwiaty bywają fioletowe, purpurowe, różowe, niebieskie lub białe, a ich obfitość sprawia, że roślina wygląda jak kolorowa plama. To sposób na piękny ogród już wiosną, zanim wiele innych bylin pokaże pełnię możliwości.

Żagwin – co to za roślina i skąd pochodzi?

Żagwin, zwany też obrecją, należy do rodzaju Aubrieta z rodziny kapustowatych. W ogrodach najczęściej spotyka się żagwin ogrodowy (Aubrieta × cultorum), mieszańca uprawnego, oraz żagwin zwyczajny. To wieloletnia bylina okrywowa, ceniona za obfite kwitnienie i zielone poduchy. Nazwa rodzaju upamiętnia francuskiego malarza Claude’a Aubrieta.

Żagwiny występują naturalnie w basenie Morza Śródziemnego i zachodniej Azji, od Włoch po Syrię i Iran. Największe zróżnicowanie gatunków notuje się w Grecji i Turcji. W naturze rosną na skalistych zboczach i w suchych lasach sosnowych, w miejscach słonecznych i niezbyt wilgotnych. Dlatego w ogrodzie najlepiej czują się na skalniakach, skarpach i murkach, a nie w ciężkiej, mokrej ziemi.

Żagwin tworzy kwiatowe kobierce123RF/PICSEL

Drobne kwiaty, które tworzą gęstą poduchę

Największą ozdobą żagwinu jest pokrój. Roślina dorasta do kilku-kilkunastu centymetrów, ale rozrasta się na boki i przykrywa podłoże. Pokładające się, rozgałęzione pędy tworzą zwarte kępy, które z czasem łączą się w jednolitą okrywę. Dlatego najlepiej sadzić żagwin grupami.

Liście są niewielkie, zielone, gładkie lub delikatnie ząbkowane, czasem lekko owłosione. W szczycie kwitnienia niemal znikają pod gęstą warstwą kwiatów, stąd określenie kwiatowy dywan.

Kwiaty są drobne, czteropłatkowe, lecz pojawiają się tak licznie, że tworzą jednolitą plamę koloru. Najpopularniejsze są odmiany fioletowe i purpurowe, ale spotyka się też niebieskie, różowe i białe. Żagwin kwitnie zwykle od kwietnia lub maja do czerwca. Po przycięciu może zakwitnąć ponownie, skromniej, pod koniec lata lub jesienią.

Obficie kwitnące kępy fioletowego żagwinu ogrodowego rozlewające się kaskadowo przez mur oporowy przy drewnianym płocie.

Niezrównany żagwin ogrodowy (Aubrieta cultorum) to świetny wybór na słoneczne stanowiska.mrkit99123RF/PICSEL

Jak sadzić żagwin jesienią?

Jesienią sadź żagwin na tyle wcześnie, by przed silnymi przymrozkami zdążył się ukorzenić. Najlepiej zostawić mu około trzech tygodni. Gdy ziemia zamarza lub zapowiadane są gwałtowne mrozy, zabieg przełóż na wiosnę. Sadzonki w doniczkach łatwo przenieść do gruntu z bryłą korzeniową.

Wybierz słoneczne miejsce, w którym po deszczu nie stoi woda. Usuń chwasty i spulchnij ziemię. Ciężkie, gliniaste podłoże rozluźnij żwirem lub grysem; możesz też usypać niewielkie podwyższenie ułatwiające odpływ. Żagwin lepiej znosi przesuszenie niż zalanie korzeni.

Dołek wykop około dwa razy szerszy niż bryła korzeniowa. Na dnie możesz umieścić trochę żwiru, zwłaszcza gdy odpływ wody jest słaby. Posadź roślinę na dotychczasowej głębokości, zasyp ziemią, delikatnie dociśnij i umiarkowanie podlej.

Żagwin szybko rozrasta się na boki, dlatego zostaw około 30 cm odstępu między sadzonkami i nie sadź więcej niż dziewięciu na metrze kwadratowym. Początkowe luki z czasem wypełnią pędy.

Stanowisko i ziemia – czego potrzebuje żagwin?

Żagwin najlepiej kwitnie w słońcu; w półcieniu kwiatów jest mniej, a pędy mogą być luźniejsze. Wybierz ciepłe, przewiewne miejsce, na przykład skalniak, skarpę lub obrzeże murku. Roślina dobrze zimuje w Polsce, jeśli korzenie nie tkwią w mokrej ziemi.

Podłoże powinno być przepuszczalne, umiarkowanie żyzne i raczej suche. Żagwin toleruje ziemię piaszczystą i kamienistą; najlepiej służy mu odczyn obojętny lub lekko zasadowy. Unikaj ciężkiej, podmokłej gleby, w której korzenie mogą gnić. Nadmiar azotu sprzyja liściom, a nie kwiatom.

Podlewanie, nawożenie i przycinanie

Po posadzeniu podlewaj umiarkowanie, aby młode sadzonki się ukorzeniły. Później żagwin dobrze znosi krótką suszę i potrzebuje wody głównie podczas długich okresów bez deszczu. Kieruj ją na ziemię, nie na liście i kwiaty.

Wiosną wystarczy niewielka ilość kompostu lub nawozu do bylin. Nie przesadzaj z azotem, który pobudza wzrost liści kosztem kwiatów. W donicy zadbaj o otwory odpływowe i lekkie podłoże.

Po kwitnieniu skróć pędy o jedną trzecią lub połowę. Dzięki temu kępa zachowa zwarty kształt i może ponownie zakwitnąć. Co kilka lat warto odmłodzić roślinę przez podział, najlepiej po kwitnieniu.

Gęsta kępa drobnych fioletowych kwiatów na zielonej poduszce liści rozwijająca się na nasłonecznionej rabacie ogrodowej.

Żagwin silnie rozrasta się na boki, dlatego trzeba mu zapewnić dużo miejsca.elenisait123RF/PICSEL

Jak wykorzystać żagwin w ogrodzie?

Warto pamiętać, że żagwin nie jest rośliną, która potrzebuje corocznego przesadzania. Gdy znajdzie odpowiednie miejsce, może pozostawać na nim przez wiele sezonów. Najlepiej wygląda w większej grupie, gdzie jego pędy mogą się połączyć, ale warto zostawić mu przestrzeń i nie przykrywać go warstwą ściółki zatrzymującej wilgoć. Zimą nie wymaga zwykle specjalnego okrywania. Większym zagrożeniem niż sam mróz bywa dla niego mokra, zbita ziemia, dlatego przy sadzeniu trzeba zadbać o odpływ wody. W rejonach o ciężkich glebach dobrym rozwiązaniem jest rabata podwyższona albo ogród skalny z dodatkiem grysu.

Żagwin można rozmnażać przez podział rozrośniętych kęp, a także z nasion. Wysiew wymaga jednak cierpliwości, a rośliny uzyskane z odmian ogrodowych nie zawsze powtarzają cechy rośliny matecznej. Jeśli zależy nam na konkretnym kolorze kwiatów, najłatwiej kupić sadzonkę oznaczonej odmiany. Przy zakupie zwróć uwagę, czy liście są zdrowe, a bryła korzeniowa nie jest przesuszona ani stale zalana. Dobrze ukorzeniona sadzonka szybciej podejmie wzrost po posadzeniu i łatwiej przetrwa pierwszą zimę.

Żagwin kwitnie wiosną, dlatego łącz go z roślinami, które zakwitną później. Niskie kępy wyglądają u stóp kamieni i przy krawędziach rabat. W donicach ziemia szybciej wysycha, ale odpływ wody ma być drożny.

Żagwin posadzony przed silnymi przymrozkami zdąży się ukorzenić, a z czasem stworzy gęsty dywan. Potrzebuje przede wszystkim słońca, przepuszczalnej ziemi i oszczędnego podlewania.